Een beetje verliefd

Bij onze eerste kennismaking werden we eerlijk gezegd een beetje verliefd op de Mazda MX-5. Wat een sympathieke, pure roadster. “Een plezierwagentje in de beste Britse traditie”, schreef FEM in 2006 over de MX-5 MkIII. De Japanner deed denken aan het rijden met Triumphs, Austin Healy’s en MG’s uit vervlogen tijden, alleen dan een tikkeltje betrouwbaarder. En zeker geen aaibare dameskappersauto. 


Nu, drie jaar later, rijdt FEM met de nieuwe MX-5, de vierde incarnatie sinds de introductie van het model in 1989. Hoewel, nieuw? Veel veranderd is er niet ten opzichte van zijn voorganger. Door zijn gewijzigde grille toont de kleine Mazda nu een grote, vrolijke glimlach aan de wereld. Daarnaast is er wat aan de kop- en achterlampen gesleuteld, net als de bumper. Bovendien is de handbak bij de goedkoopste versie van de MX-5 wat onder handen genomen. Anderzijds rust Mazda zijn succesvolle roadster (zie kader) nog steeds uit met dezelfde twee motoren.

Echt revolutionair is de update dus niet. Gelukkig maar. Want waarom knoeien met een briljante formule? De MX-5 is nog steeds een genot om mee te rijden. Snel, wendbaar en lichtvoetig, ideaal voor kronkelige binnenwegen. De handgeschakelde zesbak schakelt nog steeds lekker kort, maar is af en toe wel erg stroef. Toch voelt de opgefriste MX-5 soms wat bezadigder aan dan zijn voorganger. Is het de vering, die wat slapper lijkt dan voorheen? Of komt het door het elektronische klapdak, dat als consequentie altijd extra gewicht met zich meebrengt?

Over dat laatste: op een old-school roadster als de MX-5 hoort eigenlijk een stoffen dak. Helemaal waar. Wij reden echter met de hardtop die zonder handarbeid in recordtijd omhoog en omlaag gaat. Mazda is wel zo slim geweest het dak niet in te laten vreten op de toch al bescheiden kofferbakruimte. De ingeklapte hardtop vindt nu een plek tussen cockpit en kofferbak. In de FEM -garage stond een week lang de sterkste versie van de MX-5, voorzien van een 2 litermotor die 160 pk produceert. Dat is meer dan genoeg voor deze lichtgewicht roadster, die zelfs af en toe de neiging heeft te slippen. De kleinere 1.8-versie voldoet waarschijnlijk ook prima.

De Japanners zeggen de isolatie van zowel het stoffen dakje als de hardtop verbeterd te hebben. Maar de radio moet nog steeds harder als het gaspedaal stevig wordt ingedrukt. Dat komt ook door de motor die van flink wat stampij houdt. De toerenteller gaat al snel richting 5.000 toeren.

Goed nieuws voor de langere liefhebbers van de MX-5: in deze versie hoeven de benen niet meer zijdelings onder het stuur om in te stappen. En dat het stuur maar beperkt verstelbaar is en dat de kruin nog steeds langs het dak schuurt, ach, dat maakt de MX-5 zo speciaal.Want ook in een nieuw jasje is de kleine Japanner een auto om verliefd op te worden. 


[ jacco.neleman @reedbusiness.nl ]