Joop is dood

Het is dat Joop den Uyl is gecremeerd, anders zou hij zich omdraaien in zijn graf. Deze week zag Joop.nl, de naar de voormalige PvdA-leider vernoemde opiniesite, namelijk het levenslicht. Oprichter Francisco van Jole kreeg van de omroep Vereniging Arbeiders Radio Amateurs een flinke zak geld om zich op zijn hobby te storten: het spuien van flinterdunne meningen ter linkerzijde van het politieke spectrum.

Volgens Van Jole, door een concurrerende weblog consequent plagend omschreven als internetarcheoloog, staat zijn site voor Jouw Online Opinie Pagina, maar is de naam ook een verwijzing naar Den Uyl. Die leidde immers begin jaren zeventig het roodste kabinet dat Nederland ooit heeft gekend. Het is officieel een discussiesite ‘waar prominente opiniemakers, experts en nog onbekend talent hun mening kunnen delen, waarop je kunt reageren’.

Maar waar Den Uyl zijn gedachten scherpte aan conversaties met intellectuele zwaargewichten als Helmut Schmidt, Henry Kissinger en Olof Palme cum suis, moet de bezoeker van Joop.nl het doen met de meninkjes van cabaretier Dolf Jansen, Tweede Kamerlid Mei Li Vos, europarlementariër Sophie in ‘t Veld, gepensioneerd omroepmedewerker Hanneke Groenteman en, uiteraard, Van Jole zelf. Lichtgewichten waar Den Uyl zelf weinig van moest hebben. Vrijheid is blijheid, erkent Scorpio. Maar waarom is het ‘progressieve tegengeluid’ op Joop.nl zo humorloos, zo voorspelbaar, zo zelfvoldaan?

Op kosten van de Nederlandse belastingbetaler heeft Hilversum een nieuw gedrocht gecreëerd. Inhoudelijk en zakelijk. Joop.nl concurreert immers met niet-gesubsidieerde media zoals opiniesite Sargasso.nl en opinietijdschriften. Joop.nl is zo ingebakerd in de schijnwerkelijkheid van links Nederland dat de site wel een reclamespot lijkt voor het Kwaad dat zij zegt te bestrijden: Wilders en zijn aanhang.