Behalve kundig, staat voormalig SNS topman Sjoerd van Keulen ook bekend als sympathiek. Maar zelfs een aardig mens slaat de plank weleens mis. 


Zijn laatste jaar bij SNS had alles in zich om een topjaar te worden. Hij was net uitgeroepen tot Topman van het Jaar en zijn vernieuwde SNS werd alom geprezen als een innovatieve bank-verzekeraar met een menselijk gezicht. Door de crisis werd het jubeljaar een annus horribilis, dat diepe groeven naliet in het Nederlandse financiële landschap en het gezicht van Van Keulen.

Sinds begin dit jaar is hij het gezicht van Holland Financial Centre (HFC), een belangenorganisatie voor de financiële sector, die door de mensen uit die sector nogal eens gekscherend ‘het reisbureau’ wordt genoemd. Ongetwijfeld steekt daar iets van afgunst achter, maar wie er zijn oor te luisteren legt, proeft onvrede over wat er tot nu toe door HFC is bereikt. Het zou er maar niet in slagen om de krachten echt te bundelen en Nederland bij buitenlandse overheden en investeerders op de kaart te zetten. Nederland als krachtig financieel centrum in Europa is en blijft voorlopig een droom. Overigens kan dat Van Keulen moeilijk worden aangewreven, hij zit er immers nog geen jaar.

Terecht relativeert Van Keulen de toestand van de Nederlandse financiële sector. Daarover is de laatste tijd veel kritiek uitgestort. Begrijpelijke kritiek, maar vaak ook onnozel. Het is prima dat Van Keulen zaken probeert recht te zetten. Natuurlijk, erkent hij, de sector was onvoldoende voorbereid op de kredietcrisis en de sterke daling van aandelenkoersen, prijzen van onroerend goed, dalende rente etc. Maar, zo betoogt Van Keulen, onze banken en verzekeraars hebben ook veel goeds gebracht. Ons betalingsverkeer is het beste ter wereld, het Nederlands pensioenstelsel geniet overal aanzien.

Toch veegt Van Keulen net iets te gemakkelijk van tafel dat er wél iets fundamenteels mis was en is met de Nederlandse financiële sector. Het verdwijnen van ABN Amro bijvoorbeeld, was geen natuurramp. Zij werd veroorzaakt door falen van het bestuur van die bank. Hetzelfde geldt voor de overexposure van ING op de Amerikaanse hypotheekmarkt: het was een bewuste, ambitieuze strategie. Volgens Van Keulen heeft dat echter helemaal niets met de crisis te maken. Zijn verdediging van de sector heeft daardoor iets weg van wat in de psychiatrie ‘ontkenning’ wordt genoemd. De waarheid is dat de Nederlandse financiële sector zowel absoluut als relatief keihard is getroffen en alleen door de overheid kon worden gered. Zij leed aan schromeloze zelfoverschatting. De missie van HFC maakt geen enkele kans als de aangesloten partijen, medewerkers en bestuurders die in het verleden gemaakte fouten niet onder ogen kunnen of durven te zien. 


[ arne.van.der.wal @reedbusiness.nl ]