The Entertainment Group

Dromen en bedrog

Marco Borsato is de spil in een showbizzdrama zonder weerga. The Entertainment Group ging kapot aan ambities en geknoei.

Slapeloze nachten, huilbuien; meer failliete ondernemers hebben daar last van. Maar als de failliet in spe Marco Borsato heet, wordt de ellende breed uitgemeten. Deze week ging The Entertainment Group (TEG), het amusementsconcern waarvan hij 20 procent van de aandelen bezit, in surseance.


TEG groeide van Borsato’s vaste boekingskantoor uit tot een bedrijf dat vele artiesten en BN’ers als merk neerzette en exploiteerde via concerten, bedrijfsevenementen en reclame. Naast Borsato en zijn manager Paul Brinks stapte in 2006 mediaondernemer Unico Glorie (ex-Endemol, ex-Jamby, ex-2Waytraffic) in als aandeelhouder, en met hem Rik van den Boog (ex-Orange, tegenwoordig Ajax-directeur). Vanaf dat moment ging TEG pas echt in de hoogste versnelling. Onder de nieuwe directeur Niel van Hoff kocht het onder meer evenementenbureaus, een Belgische tv-producent en concertorganisatoren.

De laatst gedeponeerde resultaten over 2007 maken duidelijk dat dat te snel ging. De omzet was bijna verviervoudigd tot 42 miljoen, de winst van 5 miljoen uit 2006 sloeg om in een verlies van 1,1 miljoen. De balans kreunde intussen onder de investeringen, die grotendeels werden gedaan uit eigen middelen. Het eigen vermogen was eind 2007 gezakt tot iets boven het miljoen, tegenover meer dan 10 miljoen aan kortlopende schulden.

De groei lijkt slecht gemanaged, maar er is nog iets wat niet heeft bijgedragen aan de continuïteit van Borsato’s bedrijf. Met Glorie en de andere aandeelhouders investeerde hij in veel meer bedrijven. Met LAB Venture Capital staken ze miljoenen in een trits start-ups, waarvan alleen Service2Media, specialist in mobiele marketing, nog floreert. De rest ging failliet of werd in een sterfhuis gestopt (zie kader). Van de verbrande miljoenen werd uitgerekend 3,5 miljoen geleend van TEG, terwijl dat toch al niet zwom in het geld.

TEG probeerde zichzelf de afgelopen twee jaar te verkopen. Met Warner, SonyBMG en Universal werd het niets, in oktober 2008 leek een deal met sportmakelaar Sport Entertainment Group de redding. Die overname ketste begin dit jaar af. Terwijl TEG druk aan het reorganiseren was sloeg de crisis om zich heen, maar het bracht wel de dure bioscoopfilm Wit Licht uit.

Al voor de zomer legde Rabobank beslag op de woningen van Borsato en de andere aandeelhouders, ook het geduld van andere schuldeisers is uitgeput. Toen een laatste poging om in Joop van den Ende’s Stage Entertainment een redder te vinden, mislukte, restte er maar één ding. “Dat het met een bedrijf als The Entertainment Group zover heeft kunnen komen, is onbegrijpelijk en valt moeilijk te verteren”, aldus Borsato in een schriftelijke reactie op het drama.

Borsato pleit zichzelf daarin overigens vrij. Stonden de aandeelhouders dan niet achter de groei onder de met ruzie vertrokken directeur Van Hoff? Heeft Borsato echt niet zitten opletten, terwijl Glorie tempo maakte als venture capitalist ? Het zwartepieten kan beginnen.


[ philip.bueters @reedbusiness.nl ]

Stichting sterfhuis

Miles2Call en Lab People Services gingen ‘netjes’ failliet. Een reeks deelnemingen van de TEG-aandeelhouders is in mei echter geruisloos op de plank geschoven bij ‘Stichting sanering Coevorden’ in Nijverdal, een sterfhuis. Onder meer Zapperz, Otazushop.com en NF.TV zijn daar omgedoopt tot Mute I, Mute III en Mute IV. The Clinique en Imaginatio zijn al doorverkocht en leiden een bestaan als bijvoorbeeld schoonmaakbedrijf. Afwachten of de schuldeisers hier gelukkig mee zijn.

  • E-mail dit Artikel
  • RSS feeds
  • Nieuwsbrief