bric | economie

Er is geen land ter wereld dat niet door de crisis wordt geraakt. Al langer dan een jaar krimpen de meeste economieën op aarde. De werkloosheid stijgt snel, waarbij in steeds meer landen naoorlogse records worden gebroken. En de stijging is nog maar net van start gegaan.


Tussen de getroffen landen zitten ook de zogeheten Bric-landen: Brazilië, Rusland, India en China. Dat zijn de sterk opkomende economieën die volgens schattingen over enkele decennia de dienst zullen uitmaken op het wereldtoneel. Maar waar de economieën van de heersers van nu krimpen – die van de eurozone en Nederland bijvoorbeeld met ongeveer 5 procent – blijven die van bijna alle Bric-landen groeien.

Heeft de huidige crisis het tempo waarin de Bric’s op de wereldranglijst stijgen vertraagd? Een goede maatstaf is de Global Competitiveness Index van het World Economic Forum, een jaarlijks verschijnende ranglijst die aangeeft hoe competitief landen zijn. De onderzoekers tonen aan dat de Bric’s tijdens de crisis verschillende wegen bewandelen.




Brazilië


De Latijns-Amerikaanse economische gigant heeft een grote stap voorwaarts gemaakt. Was Brazilië in de lijst van vorig jaar nog te vinden op de 64ste plek, in de lijst van dit jaar heeft het land beslag gelegd op positie 56, een sprong van acht plaatsen. Daarmee is de rangorde binnen de Bric’s veranderd. Brazilië was altijd de hekkensluiter; nu is dat Rusland.


De forse stijging is de vrucht van jarenlange pijnlijke hervormingen op het gebied van overheidsfinanciën en economie. Zo is de Braziliaanse economie veel opener en veel meer geliberaliseerd dan enkele jaren geleden. De lasten van die ingrijpende operatie beginnen nu plaats te maken voor de lusten.

En crisis of niet, de hervormingen zijn doorgegaan. Vergeleken met vorig jaar scoort Brazilië op bijna alle fronten beter, zo concludeert het World Economic Forum. Een van de sterkste punten van het Latijns-Amerikaanse land is zijn grote binnenlandse markt, die bovendien hard groeit. Ook heeft het land veel innovatiepotentieel en de best ontwikkelde financiële sector van de regio. Verdere stijging is gegarandeerd als Brazilië iets doet aan zijn zwakke punten, zoals het grote verschil tussen arm en rijk, de efficiëntie van de goederen- en arbeidsmarkt en de kwaliteit van het onderwijs.




Rusland


Rusland heeft de twijfelachtige eer om de enige Bric-economie te zijn die op de lijst is gedaald. En hard ook, met twaalf plaatsen, waardoor Moskou tegenwoordig op plek 63 te vinden is. De stijging van de afgelopen jaren lijkt voor een groot deel veroorzaakt te zijn door extra olie-inkomsten dankzij de hoge olieprijs. Macro-economische stabiliteit kan onhoudbaar blijken op de langere termijn.


Een efficiëntere overheid, meer onafhankelijke rechtbanken en minder vriendjespolitiek zijn slechts enkele van de vele punten waaraan Rusland hard moet werken om volgend jaar beter te scoren.




India


De reus op het Aziatische subcontinent klom dit jaar een plek, naar 49. Opvallend aan het land blijven echter de grote verschillen. Hoewel de jaarlijkse economische groei sinds 1991, toen het land met economische hervormingen begon, gemiddeld 6,6 procent bedroeg, is het verschil tussen steden en platteland groot. 


Sommige van ‘s werelds beste universiteiten en grootste multinationals fungeren als een façade waarachter schrijnende armoede schuilgaat. Het inkomen per hoofd bedraagt gemiddeld slechts 1.000 dollar per jaar, eenderde van het inkomen in China. Ruim 40 procent van de Indiërs heeft per dag iets minder dan 1 euro te besteden. Gezondheidszorg, basisonderwijs en infrastructuur behoren tot de slechtste ter wereld.




China


Net als India schuift ook China een plek omhoog, naar 29. Daarmee nestelt het Rijk van het Midden zich stevig in de top-30. Het is ook veruit de best presterende Bric-economie. Maar daarmee is China er nog lang niet.


De imposante economische groei van de afgelopen decennia heeft het gat met de ontwikkelde wereld behoorlijk verkleind. Die groei komt voornamelijk voort uit de lage lonen, maar die bron raakt nu langzaamaan uitgedroogd. Verdere groei moet uit stijgende productiviteit, efficiëntie en innovatie komen, wat een stuk lastiger is. Zeker omdat de Chinese economie met ongeveer 8 procent per jaar moet groeien om te voorkomen dat de werkloosheid oploopt en de sociale onrust toeneemt.

Een groot voordeel ten opzichte van alle andere landen is natuurlijk de financiële positie van Peking. Met ruim 2.000 miljard Amerikaanse dollar aan valutareserves – en het goud zit daar nog niet eens bij – heeft China meer dan genoeg geld achter de hand om de binnenlandse vraag te stimuleren, fors te investeren in moderne infrastructuur en ingrijpende economische hervormingen door te voeren met een deel van het spaargeld als een wonderzalf tegen de pijn die hervormingen in de regel veroorzaken.


[ edin.mujagic @reedbusiness.nl ]