Superjet: de Nieuwe Rus

Stil, zuinig, schoon en toch uit Rusland. De nieuwe Soechoj ‘Superjet 100’ waarvan de eerste exemplaren eind dit jaar worden afgeleverd, moet straks in niets doen denken aan de de lawaaierige stinkbakken waar de Sovjet-vliegtuigindustrie jarenlang patent op had. Nu zelfs Aeroflot zijn laatste Toepolevs en Iljoesjins eruit gooit, lijkt het laatste uur geslagen voor de laatste schadelijke resten van de communistische opvattingen over vliegtuigbouw. Met de Soechoj, die volgens de folder zelfs 10 procent schoner en goedkoper zal opereren dan zijn westerse concurrenten, neemt Aeroflot eindelijk weer een Russisch toestel op in zijn vloot.


Hoewel de Superjet zijn eerste passagierstoestel is, zou het niet voor het eerst zijn dat Soechoj zijn westerse rivalen de loef afsteekt. De vliegtuigbouwer uit Komsomolsk-aan-de-Amoer tekende voor legendarische straaljagers als de Su-27, de experimentele Su-47 Berkut en de Su-35. Die laatste zou tijdens een Amerikaanse computersimulatie gehakt hebben gemaakt van de Joint Strike Fighter die de Nederlandse luchtmacht zo graag hebben wil.
De Superjet is een heel wat vrediger typetje. Met capaciteiten vergelijkbaar met die van de Fokker 70 en 100 schaart hij zich onder de categorie regionale passagiersvliegtuigen: brave toestellen voor korte vluchten met maximaal 120 passagiers.


Wederopstanding

Hoewel de Superjet symbool moet staan voor de wederopstanding van de Russische vliegtuigindustrie, is er bij de ontwikkeling van de Superjet nauw samengewerkt met West-Europese partners en werd het toestel rijkelijk voorzien van westerse onderdelen. Het ontwerp maakte Soechoj samen met het Italiaanse Alenia Aeronautica, dat een belang van 25 procent in Soechojs burgerluchtvaartdivisie bezit. Boeing werd ingehuurd als consultant. De motoren komen van een joint venture van het Russische NPO Satoern en het Franse Snecma.


Tot nu toe heeft Soechoj 138 orders binnen voor zijn Superjet. Die zijn niet alleen afkomstig van luchtvaartmaatschappijen uit de voormalige Sovjet-Unie, zoals Aeroflot en het Armeense Armavia. Buiten het oude Sovjet-rijk noteerde Soechoj bestelling van het Hongaarse Malev voor 30 toestellen en van het Italiaanse Itali Airlines voor 10 stuks.

Het segment waarin Soechoj zich begeeft, wordt momenteel gedomineerd door het Canadese Bombardier en het Braziliaanse Embraer. Zij zullen de komende jaren met meer concurrentie uit nieuwe hoeken van de aardbol te maken krijgen. In China vliegt de ARJ-21 ‘Phoenix’ van vliegtuigbouwer Acac zijn proefrondjes, in Japan werkt Mitsubishi aan zijn eigen variant en ook in India wordt hardop gedroomd over een eigen regionaal toestel.

Volgende project: een 737


De Russen zien de relatief kleine Superjet echter alleen maar als een begin van het herstel van de vergane glorie van de Russische vliegtuigindustrie. Soechojs zusterbedrijf Irkut werkt samen met Jakovlev, Toepolev, Iljoesjin en Soechoj aan een toestel dat in 2015 moet concurreren met westerse middellange-afstandstoestellen als de huidige Airbus A320 en de Boeing 737. De MS-21, ruim voorzien van lichte plastic onderdelen, belooft 20 procent zuiniger en goedkoper te worden. 


De Chinezen hebben overigens vergelijkbare ambities met hun C919. De vraag is hoe de producten van de twee nieuwkomers straks afsteken tegen de opvolgers van de A320 en 737. De opvolgers van de huidige generatie westerse middellange-afstandstoestellen komen waarschijnlijk ook in het volgende decennium op de markt.

[ wouter.van.bergen @reedbusiness.nl ]