J e zou het bijna vergeten in de storm van protest die over Europa waait, maar de gehate bonus is vooral een instrument uit de toolkit van de aandeelhouder. Met de juiste bonusdosering wordt elke manager een rasondernemer, hoelang hij ook naar spreadsheets heeft getuurd. Zo lang iemand maar in zijn portemonnee voelt dat een beslissing slecht is, zal hij ze minder maken.
FEM onderzocht deze week deze alom aanvaarde claim en kwam tot de conclusie: het rammelt. Uit onderzoek blijkt dat bonussen de focus vernauwen en alle creativiteit blokkeren. Bonussen maken managers niet tot ondernemers, maar tot acteurs, politici en in sommige gevallen tot ware dictators. Waar de bonus dan wel goed voor is? Eenvoudige prestaties als het in elkaar zetten van een Ikea-kast gaan een stuk sneller als er een bonus tegenover staat. Postbodes ja, die zouden hun wijk sneller bedienen als ze daarvoor beloond werden. Maar topmannen, die analisten, beleggers, commissarissen, toezichthouder, ondernemingsraden en hun vrouw tevreden moeten houden?
Welk wapen heeft de aandeelhouder nog wel om bestuurders te knechten? Geen. Alleen de tijdige exit uit een met bonusbonanza geïnfecteerd bedrijf loont. Het wordt tijd dat kredietbeoordelaars een bonusrisicowaardering opzetten.
[ Wilbert.Geijtenbeek @Reedbusiness.nl ]
Auteur(s): Wilbert Geijtenbeek
Bron: FEM Business , jaargang 12 , nummer 37 , datum 12-9-2009
Abonneer u op de gratis dagelijkse nieuwsbrief van fembusiness.nl
Neem een (proef)abonnement op FEM Business