Echte armoe

Op zijn buitenlandse reizen heeft Scorpio als journalist de afgelopen twintig jaar veel bittere armoede gezien. Huilende kinderen met hongeroedeem, ernstig zieke mensen zonder dokter, en families die door een natuurramp hun hele hebben en houden verloren. Het was Scorpio ontgaan, maar sinds deze week weet hij dat ook in eigen land tienduizenden mensen in bittere armoede leven. Omdat ze geen telefoon hebben. Omdat ze geen televisie hebben. Omdat ze geen computer met internet-aansluiting hebben. Omdat ze geen geld hebben om een verjaardagsfeestje te geven. Scorpio dacht in al zijn naïviteit dat armoede te maken had met een gebrek aan elementaire levensbehoeften, zoals schoon drinkwater, een dak boven je hoofd, voldoende voedsel en goede gezondheidszorg. Maar Nederlanders hanteren, zoals dat de inwoners van een welvarend land betaamt, een andere definitie. Er is sprake van armoede als je ‘onvoldoende geld hebt om in bepaalde behoeften te voorzien’, zo leest Scorpio op de website van het Nibud. Dat is de meest idiote definitie van armoede die Scorpio ooit heeft gelezen. Ook de miljonair die door de kredietcrisis geen geld meer heeft voor de aanschaf van een derde huis of een vierde auto valt eronder. In ernst: sinds wanneer is een pc met internetaansluiting even belangrijk als een gevulde maag of een consult bij de huisarts? En over wat voor soort internet-aansluiting hebben we het eigenlijk in het kader van de armoedebestrijding? Volstaat een ouderwetse inbelverbinding? Of moet het 50 megabit per seconde zijn? En als een televisie nodig is om de armoede uit te bannen, hoort daar dan een uitgebreid kabelpakket bij? Of volstaat het als mensen thuis naar de publieke omroep kunnen kijken? Wat zou dat kindje met dat bolle buikje van die discussie vinden?