‘Een voetbalveld in Zuid-Afrika is als sla’

wat verder ter tafel komt

Op jonge leeftijd was de verhuizing van het Drentse Coevorden naar Deventer voor Stef Kranendijk (57) een cultuurschok. “Het voelde voor mij alsof ik naar een metropool ging”, zegt de chief executive officer (ceo) van Desso. Het bedrijf, met vestigingen in Waalwijk en het Belgische Dendermonde, levert onder meer tapijt aan KPN, Randstad en KLM, en kunstgras aan Arsenal, Feyenoord en Real Madrid. In het economisch lastige jaar behaalde Desso een omzet van ongeveer 200 miljoen euro. Inmiddels zal Deventer voor Kranendijk niet meer dan een stipje zijn op de landkaart. Hij is tijdens zijn negentien jaar lange loopbaan bij Procter & Gamble (P&G) al in diverse wereldsteden werkzaam geweest, zoals Amsterdam, Rome, Istanboel, Frankfurt en Warschau.


Na zijn studies economie in Groningen en bedrijfskunde in Delft, mocht hij de investeringsmogelijkheden voor Koninklijk Bijenkorf Beheer in kaart brengen. “Maar er werd niet geïnvesteerd, dus besloot ik om na een tijdje weg te gaan.” Kranendijk kreeg diverse contracten onder zijn neus geschoven van enkel grootmachten. “Ik heb aanbiedingen gehad van Shell, Unilever en P&G. Uiteindelijk koos ik voor die laatste”, legt de Coevordenaar uit. “Shell is ook een prachtig bedrijf, maar ik dacht dat je daar eerst tien jaar moest zitten voordat je iets te vertellen hebt.“ Zolang wilde Kranendijk niet wachten totdat zijn stem gehoord werd. Bovendien had hij de ambitie om na een jaar of vier op eigen benen te staan. “Die gedachte had ik voordat ik begon bij P&G. Toen ik er eenmaal zat, wilde ik er nooit meer weg”, zegt Kranendijk. “Maar mijn vrouw had er genoeg van om in het buitenland te zitten en de kinderen zaten tegen de schoolleeftijd aan. Een moeilijke beslissing.”

Terug in Nederland is de huidige ceo van Desso begonnen met het investeren in kleine bedrijven en start-ups en deed hij werkzaamheden voor private-equitymaatschappijen, zoals ABN Amro Participaties en NPM Capital. Nog altijd kriebelde het om een eigen onderneming te runnen. “En in 2006 kwam Desso op ons pad”, refereert Kranendijk aan hem en NPM Capital. “Samen hebben we Desso kunnen losweken van vloerenproducent Armstrong, die in geldnood kwam door claims van een asbestprobleem.” De Nederlandse investeringsmaatschappij heeft een belang van 72 procent in Desso en het management onder leiding van Kranendijk heeft de overige 28 procent in handen.

Er was genoeg werk bij de tapijt- en kunstgrasfabrikant voor de Drent. “In 2006 had Desso amper winst gemaakt, qua innovatie en design was het een beetje ‘geeuw’, en de mensen waren meer bezig met rapporteren dan met de markt”, somt hij op. “Een ander aspect wat we snel hebben aangepakt, is duurzaamheid. Enkele weken later kwamen we er achter dat het bedrijf wel duurzaam bezig was, maar dat nooit naar buiten heeft gecommuniceerd.”





Compacte wasmiddel


Aan het eind van 2007 raakte Kranendijk geïntrigeerd door de recyclingsmethode van Michael Braungart. De Duitser schreef het boek Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things . De gedachte erachter is dat alle gebruikte materialen van een product nuttig kunnen zijn voor een nieuw product. “Ik ben op een zondag naar Braungart in Utrecht gereden en heb tegen hem gezegd dat ik mijn hele bedrijf cradle to cradle wilde maken”, vertelt Kranendijk enthousiast terwijl het desbetreffende boek op tafel komt. “Hij keek me aan en dacht: is dit serieus of... Maar hij is uiteindelijk naar Waalwijk gekomen.” Daar analyseerde Braungart de tapijttegels van Desso door te kijken wat er in zat en welke alternatieven wél duurzaam waren. “Dat soort problematiek heeft me altijd beziggehouden. Toen ik bij P&G in Nederland zat, heb ik met Hans Alders (de toenmalige minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, red.) gekeken naar compactere wasmiddelen en minder chemicaliën in verpakkingen.“


Kranendijk is blij met de aandacht die Al Gore heeft gekregen voor zijn strijd voor een beter klimaat. “Die problematiek heeft een enorme boost gekregen, prima. Maar dat is niet genoeg. We moeten ook naar het grondstoffenprobleem kijken”, waarschuwt hij. “Het is van belang voor het voortbestaan van de aarde. Anders gaat het mis, daar is geen twijfel over mogelijk. Ik vind het ook belangrijk voor mijn kinderen en hun kinderen.”

Desso moet in 2020 een volledig duurzame productie hebben. Momenteel gebruikt de tapijt- en kunstgrasfabrikant groene stroom, wordt afval verwerkt tot brandstof voor elektriciteit en heeft het een waterzuiveringsinstallatie. “Dat water gaat nu al schoner de rivier in dan de kwaliteit van de rivier zelf“, verzekert Kranendijk.





Doet u thuis ook zoveel aan het milieu? 


“Nou, eigenlijk te weinig. Ik rijd nu nog in een grote auto, maar ik wil een elektrische auto bestellen. En dan niet zo’n sportwagen zoals die Tesla of Lotus. Ik wil een gewone auto waar je ook achterin kunt zitten. Die ontwikkeling gaat heel snel. Je wil niet weten hoeveel elektrische auto’s er over vijf jaar zijn. Door heel Nederland komen er oplaadpunten. Verder probeer ik wat zuiniger met het licht om te gaan, wat ook goed is voor mijn energierekening.”


In uw studententijd was u lid van Milieudefensie.


“Klopt, maar toen was ik een arme sloeber en reed ik nog op mijn fietsje. Ook duurzaam, natuurlijk.”





U bent ook nog mede-eigenaar van en partner in vermogensbeheerder Sares en bestuurslid van investeringsmaatschappij Sterling Strategic Value. Valt dat allemaal te combineren?


“Ik ben net gestopt bij Sterling Strategic Value. Daar heb ik het afgelopen jaar te weinig aandacht aan besteed omdat het gewoon te veel was. Ik maak nu werkweken van 55 à 60 uur. Je hebt mensen die van de daken schreeuwen dat ze 80 uur per week werken, maar ik heb geen idee wat voor uren ze er dan allemaal bij optellen.”


Desso produceert naast tapijt ook kunstgras. Maar de meeste mensen zullen bij het woord ‘kunstgras’ eerder aan TenCate denken. 


“De reden waarom jullie dat denken is omdat TenCate een beursgenoteerd bedrijf is en uitstekend werk heeft gedaan om iedereen te laten weten dat ze iets met kunstgras doen. Maar zij maken géén compleet kunstgrasveld, wij wel. Als beursgenoteerd bedrijf moet je wel innovatief zijn. Maar wij zijn net zo vernieuwend als TenCate, misschien nog wel meer. Op dit moment ontwikkelen wij een garen (de grasspriet, red.) waarover ik nog niets kan zeggen, maar waar TenCate zijn pet voor zal afnemen.”




TenCate lobbyt bij wereldvoetbalbond Fifa voor kunstgras tijdens het WK in Zuid-Afrika. En jullie? 


“Daar zijn we wel mee bezig. Maar eigenlijk is het al veel te laat, zoiets moet je vijf jaar van tevoren plannen. In Zuid-Afrika ligt kikuyugras, maar ik noem het sla, zo breed is het. Maar de Fifa wil wellicht op ander gras spelen en wij werken nu met hen samen om te zien of we daar onze velden kunnen neerleggen. Ik schat die kans 51 procent.”


Paul Burgess van Arsenal is in Engeland al vijf keer uitgeroepen tot Groundsman of the Year. Die club speelt op Desso-gras.


“Ja, het is niet te geloven voor die jongen. Tegenwoordig worden niet alleen voetballers gekocht, ook Burgess heeft een transfer gemaakt van Arsenal naar Real Madrid. Het is wel een combinatie van ons veld en de manier waarop hij de mat onderhoudt. Maar dat vind ik zo mooi, een terreinbeheerder die gekocht wordt.”





Een indirect compliment. 


“Natuurlijk. En de dag na de FA Cup-finale op Wembley klaagde Arsène Wenger, coach van Arsenal, over dat veld. ‘ They should use Desso-grass ‘, verkondigde hij.” Met de handen in de lucht: “Yes! Het stond in alle kranten daar.”





Beoefent u zelf een grassport?


“Ik ben een jaar of drie geleden weer begonnen met hockeyen en speel nu met Veteranen A van HGC. Hoe ik daar ben ingerold weet ik niet, want zo goed ben ik niet. In het team zitten onder andere oud-hockeyer Bram Lomans (en Vopak-topman John Paul Broeders, red.). Vorig seizoen zijn we kampioen geworden en nu gaan we hoofdklasse spelen. Haha, slaat nergens op met mijn niveau.”




[ wietze.willem.mulder @reedbusiness.nl ]

wat verder ter tafel komt