Wie plukt het muurbloempje van ecofys?

Curatoren Louis Deterink en Willem Jan van Andel verkopen de laatste weken het ene na het ander bedrijfsonderdeel van Econcern, de in duigen gevallen groene droom van Ad van Wijk.


Energiebedrijf Eneco kocht zo delen van adviestak Ecofys, ontwikkelingstak Evelop en zonne-energiepoot Ecostream. Ook Betronic, een onderdeel van Econcern dat elektronica maakt, en OneCarbon, dat projecten ontwikkelt die de uitstoot van broeikasgassen verminderen, vonden nieuwe eigenaren.

Hans Opdam (56), managing director van Innovation, een onderdeel van Ecofys, maakt zich zorgen over de toekomst van zijn onderdeel, dat een muurbloempje dreigt te worden. Op de verdieping waar hij bureau houdt, in een van de zeven kantoorgebouwen van Econcern in Utrecht, staan al veel kantoren leeg. Zijn afdeling slonk dit jaar van 42 naar 14 mensen. “De toekomst is ongewis”, zegt de gepromoveerde natuurkundige.

Innovation was de kraamkamer van Ecofys. De taak van Innovation was de ontwikkeling van duurzame energiesystemen, zoals de Wave Rotor, een apparaat dat waterstromen omzet in elektriciteit. Als een systeem marktrijp was, werd het doorgeschoven naar Ecoventures, een andere tak van Econcern, dat het systeem probeerde te verkopen. De consequentie van die constructie: de kosten werden gemaakt door Innovation, de poen werd verdiend bij Ecoventures. “De club werd gefinancierd door Econcern”, zegt Opdam. Maar Econcern valt nu in brokken uiteen. “Voor onze innovatieclub is dat een dramatische ontwikkeling.”




Verloren 


Een voorbeeld van een succes uit Innovation is het bedrijf Innogrow. Sinds 1998 werkten ingenieurs aan een gesloten en energiezuinige kas. Toen de innovatie marktrijp was, ging Innogrow naar Ecoventures. Dit jaar hoopt het voor het eerst zwarte cijfers te schrijven. Innogrow, met acht werknemers, zal waarschijnlijk wel verkocht worden en overleven, maar binnen Innovation zijn er veel projecten die de stap naar de markt nog niet hebben gemaakt. “De echte innovatieve technologieën van Econcern, die nog ontwikkeling en geld vergen, dreigen zo verloren te gaan”, waarschuwt Opdam.


Zo is er de eerdergenoemde Wave Rotor. In de Westerschelde staat een prototype met een diameter van vijf en een hoogte van elf meter. Het apparaat zet getijdestromen en golven om in elektriciteit. Drie fanatieke overblijvers proberen de Wave Rotor deze weken aan de praat te krijgen. Eerder werkten zes man aan het project. “Dit is een apparaat dat over vijf jaar commercieel kan zijn, maar dan moet je je nek durven uitsteken”, zegt Opdam. Een ander product in ontwikkeling is de Urban Turbine, een windturbine voor in de bebouwde omgeving. In Wieringerwerf draait een prototype.

In Innovation zitten nu acht van dit soort projecten, waarvan een aantal verloren dreigt te gaan. De curatoren zijn dus op zoek naar durfkapitalisten, maar dan van het soort met echt lef.




[ Mark van Baal ]