Bij bosjes omvallen

Nederlandse bedrijven gaan bij bosjes over de kop. Volgens de Britse informatieleverancier Dunn & Bradstreet zijn er in het tweede kwartaal van 2009 1.822 bedrijven op de fles gegaan. Dat waren er in het vergelijkbare kwartaal van 2008 930, een stijging van 96 procent.


Het Centraal Bureau voor de Statistiek meldde op 10 juni dat in april de faillissementen meer dan verdubbeld waren. De meetmethodes en de periodes wijken wat af, maar de trend die beide signaleren, is overeenkomstig.

Dan is er ook nog de voorspelling van Kredietverzekeraar Euler Hermes, die voor Nederland in heel 2009 8.100 faillissementen verwacht, 75 procent meer dan in 2008. Nederland zit daarmee voor in de internationale kopgroep.

Zijn Nederlanders dan zulke slechte ondernemers? Er is niets wat daar op wijst. De oorzaak van de faillissementspiek is dat de recessie in Nederland later en abrupter begon dan in de meeste andere landen. De eerste helft van 2008 was nog schitterend. De groei bedroeg zo’n 3 procent. Dat hield opeens op en in het eerste kwartaal van 2009 was er zelfs een krimp van 4,5 procent. De faillissementen stegen in 2008 slechts met 1 procent. De meeste andere landen kamp-ten al met stijgingen van tientallen procenten.

Er was hierdoor begin 2009 een stuwmeer aan ‘zwakke bedrijven’ ontstaan, en die vallen nu razendsnel om. Daarbij speelt ook een rol dat er sinds 2003 honderdduizenden ondernemingen zijn bijgekomen. Die worden veelal geleid door onervaren ondernemers die zich moeten handhaven in een zeer competitieve omgeving. De zwakke broeders zakken dan snel door het ijs.

Is zo’n golf aan faillissementen geen economisch drama? Faillissementen zijn vooral menselijke drama’s, maar geen economische. Een recessie is vooral een reinigingsproces, waarbij zwakke ondernemingen het loodje leggen. Normaal gesproken komt de economie er weer sterker uit.





[ Peter.Hendriks @reedbusiness.nl ]