De laatste rapporten van kredietbeoordelaar Moody’s en de Bank voor Internationale Betalingen liegen er niet om: de problemen in de financiële sector worden alleen nog maar erger. Wat wringt is dat politiek Den Haag niet verder kijkt dan de verkiezingen van 2011 en de peilingen van volgende week. Een sense of urgency bij de politici ontbreekt totaal.


Onlangs debatteerde de Tweede Kamer over de nieuwe financiële injectie die minister van Financiën Wouter Bos ABN Amro moest toedienen. Daardoor liep de rekening voor die bank op met 2,5 miljard euro. In plaats van Bos hierover gegijzeld te houden, hadden de Kamerleden beter met de minister kunnen debatteren over de financiële crisis en de aanhoudende problemen bij de banken. Maar de Kamerleden proberen alleen maar koste wat kost te voorkomen dat Bos straks electoraal kan scoren met ABN Amro of andere financiële reddingsoperaties.

Bos doet zelf net zo hard mee aan deze kortetermijnspelletjes. In de peilingen beweegt de PvdA als een jojo en hij doet wanhopig zijn best de peilingen in zijn voordeel te keren. Maar hij is ook de minister van Financiën. Juist hij moet het landsbelang voor de lange termijn voorop stellen, maar het permanente politieke gekrakeel maakt hem vleugellam.

Recente berichten duiden erop dat er een muur van water op de financiële sector afkomt. Een verheviging van de crisis zal opnieuw een kaalslag veroorzaken in de bancaire sector. Nog meer afschrijvingen op uitstaande leningen en investeringen zullen de winstgevendheid van de banken en het reservekapitaal de komende tijd verder uithollen. Daarvoor zullen mogelijk alleen in Nederland al tientallen miljarden aan kapitaalsteun of extra garanties nodig zijn.

Het zou helpen als de Kamer en de minister de tijd zouden nemen om een visie te ontwikkelen over wat ons allemaal te wachten staat. Een planning maken om de problemen op de lange termijn het hoofd te kunnen bieden is pure noodzaak. In plaats daarvan sleept zich een ordinair politiek debat voort waarin iedereen punten probeert te scoren bij de kiezer.

Uiteindelijk zullen die punten over de ruggen van diezelfde kiezer blijken te zijn gescoord. De wereld beleeft de zwaarste recessie sinds de jaren dertig. De Nederlandse bancaire sector is een tikkende tijdbom en de Kamerleden duiken voor de microfoon om hun zorg te uiten over een investering van 2,5 miljard euro, niet wetende dat dit nog maar het begin is. Als de bom straks werkelijk ontploft, wordt de schade onherstelbaar. De werkloosheid explodeert, de huizenmarkt stort ineen en de staatsschuld wordt zo hoog dat generaties nodig zijn om dat af te lossen.


[ edin.mujagic @Reedbusiness.nl ]

[ corina.ruhe @Reedbusiness.nl ]