editorial
Nu de zomervakanties zijn aangebroken, breekt voor veel bedrijven en hun werknemers de periode van het grote duimendraaien aan. Nu was het toch al niet druk en er zijn weinig signalen dat het in het najaar drukker zal worden. Werknemers in vaste dienst drukken op dit moment loodzwaar op de bedrijfskas.
De laatste weken hebben 7.000 van de 40.000 werknemers van British Airways gebruik gemaakt van de mogelijkheid een tijdje met onbetaald verlof te gaan. Bij KLM zijn dat er 0 (nul). Werknemers van het Britse dagblad Financial Times mogen een extra week vakantie nemen, waarbij slechts 30 procent van het salaris wordt doorbetaald. Ook Britse accountants van KPMG en bankiers van BBVA werken minder of hebben een sabbatical genomen en ontvangen minder salaris. Zelfs de Duitse fabrikant van badkamerkranen Grohe heeft een systeem waar de hoog-geschoolde werknemers minder werken, zonder de kosten ervan af te wentelen op de staat of de sociale verzekeringen.
Het lijkt niet alleen logisch, het is het ook: werknemers die al dan niet vrijwillig minder werken en daar ook minder salaris voor krijgen. Voor veel ondernemingen is het de laatste mogelijkheid om op kosten te besparen zonder vakkrachten te hoeven ontslaan. Dergelijke vormen van flexibiliteit zijn in Nederland nog onbespreekbaar. Zelfs als werknemers het zouden willen, is er de rechter die onder druk van de vakbonden eist dat de oude arbeidsovereenkomsten in stand blijven. In deze recessie zullen honderden bedrijven daardoor het loodje leggen. Andere zullen noodgedwongen massaontslagen aankondigen. Die halsstarrige, antiflexibele houding komt ons nog duur te staan.
[ arne.van.der.wal@reedbusiness.nl ]
04|07|1934
Oproer in de Amsterdamse Jordaan
Auteur(s): Arne van der Wal
Bron: FEM Business , jaargang 12 , nummer 27 , datum 4-7-2009
Abonneer u op de gratis dagelijkse nieuwsbrief van fembusiness.nl
Neem een (proef)abonnement op FEM Business