Appels en peren

In welke wereld leeft de Nederlandse Mededingingsautoriteit? De kartelwaakhond dwong de Belgische uitgever Van Thillo NRC Handelsblad en NRC Next te verkopen, om te voorkomen dat hij op de Amsterdamse krantenmarkt een ongezonde machtspositie krijgt. Van Thillo kocht in 2003 Het (terminale) Parool, en slaagde er door radicaal reorganiseren in die krant in leven te houden. Sindsdien gaat Het Parool door het leven als een brave regionale krant waarin Scorpio binnen- en buitenlands nieuws met een vergrootglas moet zoeken. Van Thillo wilde nu van PCM de Volkskrant en de grote en de kleine NRC overnemen. Maar daar heeft de kartelwaakhond een stokje voor gestoken. Scorpio citeert de NMa: ‘Uit onderzoek is gebleken dat lezers van Het Parool , als ze overstappen naar een ander dagblad, voornamelijk kiezen voor de Volkskrant of NRC Handelsblad/NRC Next . Door het samengaan zou de concurrentie op de lezersmarkt in de regio Amsterdam significant kunnen worden belemmerd.’ De NMa is dus bang dat Van Thillo straks de prijzen verhoogt omdat lezers geen keus hebben. Dat is een rare redenering. De realiteit in de Nederlandse krantenwereld is namelijk dat mensen die hun abonnement opzeggen helemaal geen andere krant nemen. Daar komt bij: de constructie die de NMa nu verbiedt heeft jarenlang gewoon bestaan: tot 2003 zat Het Parool ook al met die andere kranten in één concern, en daar deed toen geen enkele autoriteit moeilijk over. En tot slot: een kind ziet dat Het Parool een compleet andere krant is dan NRC en de Volkskrant . Er is maar één krant in de hoofdstad die met Het Parool concurreert om regionieuws: De Telegraaf . Maar dat is volgens de NMa voor Parool lezers geen alternatief. Kom op zeg! Omdat de ene appel niet vergeleken wil worden met de andere appel, besluit de NMa dat die appel een peer is.