Frank Stronach

Frank Stronach is er al lang geen chief executive officer meer, maar iedereen weet wie er aan de touwtjes trekt bij auto-onderdelenconcern Magna: de oprichter en grootaandeelhouder zelf. Die omschreef zichzelf tijdens een aandeelhoudersvergadering niet voor niets als ‘koning’.


Stronach werd in 1932 in Oostenrijk geboren, emigreerde in 1954 bijna platzak naar Canada en begon daar in 1957 zijn eigen metaalbedrijfje. In de 52 jaren die volgden groeide de eenmanszaak uit tot een van de belangrijkste auto-onderdelenmakers van Noord-Amerika met een omzet van 20 miljard Canadese dollars (zo’n 12,7 miljard euro). In 1998 kocht Magna het Oostenrijkse Steyr-Daimler-Puch en in 2002 het Canadese bedrijf en Daimler-onderdeel Eurostar, waarmee het bedrijf eigenlijk al autobouwer was geworden. Het onderdeel dat tegenwoordig Magna Steyr heet, is een van de grootste niet-merkgebonden autofabrieken en heeft productiecapaciteit voor 200.000 auto’s per jaar. Momenteel komen er onder meer modellen van Saab, Mercedes en BMW uit Magna’s fabrieken.

Vanaf nu wil Magna het aantal auto’s dat zijn eigen fabrieken elk jaar uitrijdt in de miljoenen tellen. Deze week kocht Magna het van oorsprong Duitse Opel van General Motors, waarmee Stronach zijn nageslacht een echt automerk, of twee als je Vauxhall meetelt, kan nalaten. Hoewel, Opel is niet helemaal van koning Stronach. Volgens de deal die vorig weekend is gesloten gaat 20 procent van de aandelen naar Magna, 35 procent naar de Russische Sberbank, blijft 35 bij General Motors en is 10 procent voor de Opel-employés en dealers.

Dat laatste komt helemaal overeen met het gedachtengoed van Stronach. Hij gelooft in financiële prikkels. Basissalarissen voor managers zijn relatief bescheiden, maar voor hen zijn wel aandelenpakketten plus maximaal 6 procent van de winst gereserveerd, al gaat van dat percentage de helft naar Stronach. Hij ontving in 2008 een basissalaris van 200.000 dollar plus bonussen en adviesvergoedingen à 8,15 miljoen dollar.

De macht houdt Stronach graag zelf in handen. Hoewel hij met zijn familie ongeveer 1 procent van de aandelen bezit, heeft de holding die hij controleert wel 66,1 procent van de stemrechten. Ongepast? Aandeelhouders die die smaak niet bevalt ‘moeten niet in dit restaurant eten’, aldus een beroemd citaat van Stronach. 


[ wouter.van.bergen@reedbusiness.nl]