Jetzt klappt’s

EXECUTIVE LIFE | ONDERWEG

Soms, of nee, altijd moet je het hoofd buigen voor de markt. Met de Z4 had BMW een roadster van het zuiverste water in huis. In de beste, Britse, traditie was het een betrekkelijk licht, hard geveerd en achterwielaangedreven tweezits badkuipje waarmee het heerlijk stoeien was. Over het uiterlijk liepen de meningen uiteen, maar met name dat compromisloze van de oude Z4 joeg te veel kopers op de vlucht.Die kozen voor het alternatief van Mercedes, de SLK. Comfortabeler, een praktisch klapdak; in deze klasse is het publiek wel sportief, maar toch op een leeftijd waarin ontspanning boven inspanning gaat. Oneerbiedig gezegd heeft BMW de nieuwe Z4 daarom ver-SLK’t. Er kwam een klapdak op de plek van het canvas en het onderstel werd minder hardvochtig.

En nu houden we op met zeuren. Want de Z4 is fraai, met minder ongelukkige vouwen dan voorheen, en meer vloeiend gekromde lijnen die teruggrijpen op de klassieke BMW 507 en Britse kanjers uit die tijd van de big Healey. Die lange neus achter de agressieve haaiensmoel maakt hem chiquer, de achterkant van de nieuweling is harmonieuzer en dikker dan die van zijn voorganger. Het stalen origamidak wil alleen open in stilstand. Het is de moeite waard daar even voor te stoppen, want oben ohne is de BMW ontegenzeggelijk het mooist. De Z is al superstijf, dakje-dicht scheelt het weinig, terwijl het windgeruis tamelijk aanwezig blijft.

Toegegeven, we zijn geen fan van dat geklap, temeer omdat het de BMW een kilo of 100 zwaarder maakt. Daarmee drijft de Z4 verder af van zijn roots, maar natuurlijk bieden de Duitsers ruime compensatie via brute kracht. De Z4 wordt voorlopig alleen met zes cilinders geleverd. Door omstandigheden moesten wij op pad met het summum: de Sdrive 35i met 3 liter biturbo met 306 pk en, belangrijker, een voor benzinemotoren enorm koppel van 400 Nm bij een lachwekkende 1.300 toeren. Cijfers waaraan de vorige Z4 alleen in de 30 mille duurdere M-editie kon tippen. Je mag jankend doorhalen tot 7.000 toeren om indruk te maken, in de hoogste versnelling door het stadsverkeer sluipen kan ook, met het bronzen timbre waarop BMW patent heeft.

Samen met het zeer directe sturen, de lage zit en de bochtenhonger van de Z4 is het roadstergevoel nog steeds met bakken vol aanwezig. Schokbrekers, gaspedaal en versnellingsbak zijn met een schakelaar in drie standen instelbaar van comfort tot sport+. De verschillen zijn daarbij helaas minder groot dan we ons van de ‘Jekyll & Hyde’-M3 herinneren. Vanzelfsprekend hoef je in welke stand dan ook maar naar het gaspedaal te kijken om het rijbewijs in gevaar te brengen. Wie beschikt over voldoende zelfbeheersing, zet in ruil voor rijbewijsvriendelijk rijden wel een relatief keurig verbruik van 1 op 10 neer. SLK-rijders hebben nu een goed alternatief, maar BMW-liefhebbers hebben al met al evenmin reden tot treuren.


[ philip.bueters @reedbusiness.nl ]