Het nieuwe werken: Kantoor Twee punt nul

het nieuwe werken | Executive Life

Lang geleden klokte de gemiddelde werknemer om half negen op zijn kantoor in, om daar onder een sys-teemplafond met tl-buizen op een Ahrend-stoel neer te ploffen, vanachter zijn kaartenbak, stapels ordners en multomappen uitkijkend op de beige luxaflex van zijn kantoorvenster. Nog voor hij negen uur later zijn hoogsteigen koffiemok goed en wel had omgespoeld, lonkte alweer de zekerheid van de dagelijkse file.


De koffiewens is er nog steeds. En die file ook. Maar er is geen enkele reden meer om er nog in te staan. Dat vindt althans Michiel Morks, jarenlang als zelfstandig adviseur werkzaam in “zo’n typisch oninspirerend kantorenpark”. Vorig jaar hief hij na zeventien jaar zijn praktijk op en kocht met zijn twee zakenpartners een Utrechts stadspand, twee straten achter de Dom. Daar ging in maart Igluu van start, een hip ingerichte ‘kantoor-experience’, waarin ruim twee dozijn mensen in gedeelde ruimte hun laptop en mobiel ontladen.

En netwerken. Want Igluu richt zich op “professionals die een serieuze stap hebben gezet als zelfstandige, geen behoefte hebben aan een eigen kantoorruimte, en wel liever van huis zijn voor hun werk”. Maar die vooral gelijkgestemden naast zich dulden. Zzp’ers dus, verduidelijkt Morks, die al een kleine twintig mensen aan een Igluu-abonnement hielp. Die casual geklede 30-plussers zijn op een van de designstoelen de hele dag op internet ingeplugd. Even pauzeren kunnen ze op het dakterras. Ook daar is wifi.

Dat het huiselijke concept Igluu de Nederlandse markt moet veroveren, staat voor Morks vast. Over vijf jaar moet zijn groengele embleempje op minstens tien plekken de Nederlandse binnensteden sieren. Maar Igluu is niet de enige die dingt naar de gunst van de soepele zelfwerker. In verschillende steden duiken de kekke kantoorplekken overal op.




Totaal uitgeleefd


Zo zag een half jaar eerder aan de Amsterdamse Herengracht het fenomeen Spaces het daglicht. Oprichter Frederique Keuning kocht met investeerder Robin Chadha en een studiegenoot een vijf verdiepingen tellende Amsterdamse grachtenkolos. Het pand, ooit vol loketten waar de Sociale Dienst uitkeringscontanten uitdeelde, was “totaal uitgeleefd”. Keuning liet het in negen maanden geheel verbouwen en nu bevat het 6.500 vierkante meters aan verhuurbare kantoorruimte in de grachtengordel. De begane grond, goed voor ongeveer een kwart daarvan, is bezaaid met loungestoelen, fauteuils en tafeltjes, daar omheen zijn vergaderhoeken en een bar met vruchtendrankjes, koffie en broodjes. Verspreid zitten dertigers met laptop, headset en macchiato driftig te typen, te vergaderen, te socializen of anderszins waarde te creëren. Want hoe ontspannener de werkomgeving, des te lucratiever de arbeid, aldus Keuning.


Spaces verhuurt de etages erboven aan adviespraktijken, holdingmaatschappijen en creatieve studio’s – genoeg voor een stabiele inkomstenstroom. Sinds het uitbarsten van de kredietcrisis is al één klant omgevallen, maar zo stelt Keuning: “Daar staat een wachtlijst van 70 partijen tegenover. De crisis zorgt vooral voor lage vastgoedprijzen. De panden stromen op ons af.”

Daar wil Spaces dit jaar nog gebruik van maken, met een tweede ruimte aan de Zuid-as. Dat de markt voor flexkantoren groeit, is ook gaan dagen bij kantorenverhuurder Regus. Dat bedrijf, veruit marktleider in tijdelijke kantoorruimtes, zette deze week een bescheiden stap op de markt voor co-working , zoals het fenomeen oorspronkelijk heet. Maandag opende enkele honderden meters voorbij Spaces een Regus-kantoor, ook aan de Herengracht. Zelfstandigen nemen daar, onder kroonluchters, plaats aan blank-eikenhouten bureaus op matgrijze aluminium poten, alle voorzien van Nortel-telefoontoestellen. Zulke zzp’ers betalen aanzienlijk meer voor het eenzaam neerstrijken aan een Regus-bureau dan voor zich aansluiten bij een community van binnenstedelijke professionals met de koffiebar om de hoek. Werken bij Regus begint vanaf 250 euro.

Directeur Eduard Schaepman aast dan ook eigenlijk op een budgetprooi: “In deze markt zijn een hoop mensen met een exit-strategie. Ik verwacht dit jaar nog een overname te doen. We praten nu al met een Amsterdamse partij.” Met een expansief dochtermerk zou het bedrijf de markt in één klap kunnen hoeken.

Want het bestaande Regus-model is niet bestand tegen de lage prijzen van gedeelde flexaanbieders. Neem bijvoorbeeld Suzanne Gerbenzon en Tijs Teulings in Den Haag. Teulings, die zichzelf omschrijft als indie web developer , huurt met Gerbenzon, die blingbling koptelefoons ontwerpt voor discjockeys, een ruimte in bedrijfsverzamelgebouw Binck aan de A12. Hun kamer, met drie zelfgelakte tafels, bleek groot genoeg voor zeven man, en dus besloot het duo de overige werkplekken bij wijze van ‘gedeelde ruimte is gezellige ruimte’ online aan te bieden aan wie maar wilde. Het resultaat heet Nomadz, en het betaalt in elk geval hun huur. De kosten? Gerbenzon: “Voor een doosje koekjes mag je ons uitproberen. Als je op je plek bent, en we vinden je aardig, dan kun je vanaf 25 euro per maand bij ons terecht.”


[ Wilbert.Geijtenbeek @reedbusiness.nl ]