Dit is géén deflatie

Een oude bekende steekt hier en daar in de ontwikkelde wereld de kop op: prijsdalingen. In Ierland is in maart het mandje goederen en diensten waaraan de Ieren geld uitgeven 0,7 procent goedkoper geworden ten opzichte van maart vorig jaar. Het Portugese mandje was ook goedkoper, 0,6 procent, net als het Luxemburgse (0,3 procent) en het Spaanse (0,1 procent). Als we het cijfer van maart vergelijken met februari dit jaar dan zijn de prijzen ook in België, Duitsland en Slowakije gedaald. In Nederland bedroeg de jaarlijkse inflatie 1,8 procent. Ook in de VS lagen de prijzen bijna een half procentpunt lager dan een jaar eerder. 


Voor de inwoners van de genoemde landen zijn prijsdalingen een zegen, voor economen juist een reden om moord en brand te schreeuwen. Economen en beleidsmakers zijn doodsbang voor aanhoudende prijsdalingen, ook bekend als deflatie.

De reden is dat wanneer de consument almaar lagere prijzen verwacht, hij geen geld zal uitgeven in de afwachting dat alles toch goedkoper zal worden. Dat leidt tot vraaguitval, oplopende werkloosheid, nog minder vraag, etc. Dat mechanisme stak ruim een decennium geleden in Japan de kop op en legde de tweede wereldeconomie voor jaren volledig lam. Economen spreken nu nog steeds over het verloren Japanse decennium.

De huidige prijsdalingen zijn echter geen deflatie. Daarvan is pas sprake als prijzen over de hele linie langdurig dalen. Maart was echter de eerste maand waarin de inflatie-index negatief is gebleken.

Bovendien zijn de prijzen niet van alle goederen en diensten gedaald. De daling van energieprijzen was zo sterk dat die daling de hele index mee omlaag trok. Autorijden en computers en tv’s zijn goedkoper geworden, maar uit eten, vlees, kleding en sieraden zijn gewoon in prijs gestegen. 





[ edin.mujagic @reedbusiness.nl ]