ECB houdt de schijn op

Een van de favoriete zinnen van Jean-Claude Trichet, president van de Europese Centrale Bank (ECB) is dat er geen onenigheid is binnen het bestuur van de centrale bank. Als dat waar is, is dat een regelrecht wonder: aan de bestuurstafel van de ECB zitten niet minder dan 22 leden. Het bestuur heeft daarmee meer weg van een miniparlement dan van een bestuur. 


Hoe vaak Trichet het ook roept, de eensgezindheid binnen het bestuur lijkt niet meer dan wishful thinking van de Fransman te zijn. Dat werd de afgelopen dagen duidelijk door uitlatingen van een aantal leden. ‘Ik zie de grens van 1 procent niet als de laagste grens voor de ECB-rente’, aldus Georgios Provopoulos, de Griekse centrale bankier. Enkele dagen later voegde zijn Cypriotische collega Athanasios Orphanides dat de ECB verder zou moeten gaan met renteverlagingen. De officiële rente staat op 1,25 procent. De ECB komt begin volgende maand weer bijeen om over de rente te beslissen.

Dat voor de Grieken de ECB-rente nooit laag genoeg is, is voor niemand een verrassing. Maar ze kregen steun voor verdere verlagingen uit onverwachte hoek. Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank, zei onlangs na een lezing in Leiden dat er ruimte is de rente verder te verlagen. Dat is opmerkelijk. Wellink wordt immers gezien als een van de haviken binnen het ECB-bestuur – havik is de bijnaam voor een centrale bankier die wars is van een te lage rente.

Wie hun haviksveren niet hebben verloren, zijn de Duitse en Oostenrijkse leden van het bestuur, Axel Weber, Jürgen Stark en Ewald Nowotny. Zij hebben in niet mis te verstane bewoordingen bij herhaling gezegd dat wat hen betreft 1 procent toch echt de grens is voor hoe ver de ECB omlaag kan gaan. Zij vrezen dat een langdurig lage rente uiteindelijk de kiem zal vormen voor problemen later, in de vorm van oplopende inflatie. Hoezo geen onenigheid meneer Trichet? 


[ edin.mujagic @reedbusiness.nl ]