Banken hebben in het verleden hun oren te veel naar de aandeel-houders laten hangen. Volgens commissielid Tom de Swaan, die eerder toezichthouder was bij DNB en cfo bij ABN Amro, zijn ze alleen nog welkom als ze voor langere tijd in de bank willen beleggen.Bij banken moet het niet langer draaien om aandeelhouders, maar om klanten. Het zwaarbeschadigde vertrouwen moet zo worden herwonnen. Banken hopen er ook bijtgrage politici mee op afstand te houden.
banken | actueel
Ze waren er allemaal, de topmannen van Nederlands grootste banken, om aan te horen hoe ze het vertrouwen van hun klanten moeten gaan terugwinnen. In opdracht van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) presenteerde de Adviescommissie Toekomst Banken, onder voorzitterschap van oud-ING-bestuurder Cees Maas, het resultaat van vier maanden collectieve zelfreflectie.
Wat die zelfreflectie in elk geval niet opleverde waren collectieve excuses. Dat was volgens NVB-voorzitter Boele Staal ook niet gepast voor een vereniging waarvan sommige leden part noch deel hadden gehad aan het ontstaan van de crisis. Excuses waren meer een zaak van individuele banken en bankiers. Toch is ‘t de sector niet ontgaan uit welke hoek de maatschappelijke wind waait. Het rapport laat zich vooral lezen als een poging zelf schoon schip te maken en wetgevers en politici de wind uit de zeilen te nemen. Dat bleek al uit de keuze van de locatie; de ‘commissie-Maas’ presenteerde haar bevindingen niet in Amsterdam, waar de NVB is gehuisvest, maar in Den Haag, het nieuwe machtscentrum van financieel Nederland.
Het belangrijkste inzicht uit het rapport Naar het herstel van vertrouwen is dat banken het belang van hun klanten voorop moeten stellen. Niet langer alleen in marketingcampagnes, maar nu echt. ‘Het kan in de toekomst niet meer zo zijn dat winsten ten gunste van de aandeelhouders en de bonussen komen en dat de rekening wordt neergelegd bij de belastingbetaler, de klant en de werknemer’, concludeert het rapport ferm. ‘Het is een gotspe dat dit moet worden opgeschreven, omdat het kennelijk niet zo was’, reageerde minster van Financiën Wouter Bos al in Het Financieele Dagblad .
Maar papier is geduldig. Alleen als banken echt werk maken van de zalvende woorden, zou er een eind kunnen komen aan de focus op het creëren van steeds meer aandeelhouderswaarde.
Aandeelhouders moeten dus een stap terug doen, en banken zouden aandeelhouders die alleen oog hebben voor de korte termijn de deur moeten wijzen (zie interview met Tom de Swaan). De commissie gaat niet zo ver dat banken die cruciale economische functies vervullen (betalen, sparen, kredietverlenen) niet langer private aandeelhouders zouden mogen hebben.
Het aanbieden van die nutsfuncties kan prima aan de bestaande mix van beursgenoteerde, coöperatieve en idealistisch gedreven banken worden overgelaten, vindt de commissie, mits hun meer risicovolle activiteiten op de kapitaalmarkten niet voor een te groot deel van hun winst zorgen. Een van de meest vergaande aanbevelingen is dat banken die vooral als ‘zakenbank’ opereren, niet langer automatisch onder het depositogarantiestelsel vallen. Daarmee zou in de praktijk het door minister Bos geopperde systeem van gescheiden spaarbanken en durfbanken ontstaan.
Het vertrouwen van klanten moet verder worden gestut door meer kennis en deskundigheid bij bestuurders en commissarissen van banken. Met de passages uit De Prooi over ABN Amro’s monddode commissarissen nog in het achterhoofd, en wellicht met een schuin oog op de recente benoemingen van ex-politici en vakbondsbestuurders bij banken, wordt jaarlijkse bijscholing bepleit zodat ‘iedere commissaris voldoende kennis heeft om zich een afgewogen en zelfstandig oordeel te kunnen vormen over de basisrisico’s van de bank’.
Ook de beloningen voor bankiers gaan op de schop. Bonussen mogen nooit hoger zijn dan het basisinkomen en worden pas na vier jaar volledig uitgekeerd. Bestaande contracten en afspraken waarin bankbestuurders op zijn Groeninks kunnen profiteren van fusies of overnames moeten door de commissarissen worden herzien.
Bankiers en aandeelhouders die een stapje terug doen ten faveure van de klant en het maatschappelijk belang. De aanbevelingen die dat moeten waarmaken hebben een ‘dwingend karakter’, en banken moeten ze binnen een jaar ingevoerd kunnen hebben. De praktijk zal weerbarstiger zijn. Topman Jeroen Drost van NIBC, de merchant bank die sinds kort ook spaargeld aantrekt, liet alvast weten zich niet te kunnen vinden in de voorgestelde aanpassingen in het depositogarantiestelsel.
[ jeroen.kerkhof @reedbusiness.nl ]
[ corina.ruhe @reedbusiness.nl ]
Staat de aandeelhouder nu achteraan?
“Nee, dat niet. Maar hij heeft jarenlang vooraan in de rij gestaan en dat is niet goed geweest. Een bepaalde groep aandeelhouders was sterk gericht op koerswinst op korte termijn en daar richtten de banken zich volledig op in. We moeten weer terug naar het stakeholdermodel, waarbij het belang van alle partijen, dus ook de klanten en de werknemers, gelijk is.”
Het zijn vooral de hedgefondsen geweest die waren gericht op een snelle winst. Hoe moeten zij worden geweerd?
“Banken moeten op zoek naar aandeelhouders die zich voor lange termijn willen verbinden zoals pensioenfondsen. We stellen daarom voor om een loyaliteitsdividend in te voeren voor oude aandeelhouders.” Hedgefonden hebben de opsplitsing van ABN Amro in de hand gewerkt. Wat gebeurt er als zij over een jaar terugkeren? “De langetermijnaandeelhouders moeten zeggen dat ze dat niet meer willen. Banken zullen daarom het contact met hen weer moeten intensiveren. De afgelopen tien jaar zijn zij schromelijk verwaarloosd.”
Niet zo handig.
“De grootste fout was dat men dacht dat de langetermijnbeleggers toch wel zouden blijven zitten. Toen ik nog bij ABN Amro werkte, bezochten we ze maar één keer per jaar, terwijl we wel vijf keer per jaar naar Boston vlogen om de hegdefondsen over hun bol te aaien. Alleen al tijdens het ontbijt hadden we vijf fondsen over de vloer. Zij werden belangrijk gevonden omdat zij de aandelenkoersen omhoog drukten. De beleggers die er al lange tijd in zaten deden dat niet.”
Met al die nieuwe regels zal het rendement van banken een stuk lager worden.
“Het rendement op het geïnvesteerd vermogen zal om verschillende redenen heel lang op een lager niveau liggen. Dat komt onder meer doordat banken meer kapitaal moeten aanhouden. Dat leidt automatisch tot druk op het rendement. Is het daardoor minder interessant geworden? Het verhoogde kapitaal geeft ook aan dat het risico van de banken een stuk lager is geworden.”
Toen u in 1998 overstapte van toezichthouder naar bankier bij ABN Amro, was u toen verbaasd over wat u aantrof?
“Dat is elf jaar geleden, in de huidige historie is dat een generatie geleden. Een van de dingen die je als toezichthouder onderschat is de enorme complexiteit van een organisatie.”
Kon u de risico’s goed inschatten?
“Ik kwam in het bankwezen terecht toen het nog bijzonder goed ging. In de tijd dat ik toezichthouder was is er weinig gebeurd. In mijn tijd bij ABN Amro ook niet.”
Was u op de hoogte van de risico’s van zo’n complexe organisatie?
“Ik denk wel dat sommige banken zo complex werden dat ze moeilijk beheersbaar werden. Banken zullen kleiner worden. Dat is een beetje tegennatuurlijk want de reden voor groei is dat je gebruik kunt maken van schaal- en kostenvoordelen. Als je een bedrijf opdeelt, is dat niet meer mogelijk.”
Is ING te groot geworden?
“Ik praat niet over individuele banken.”
Dan anders, is een bank die groter is dan het bnp van een land wel acceptabel?
“Een moeilijke vraag. De financiële sector is belangrijk voor de werkgelegenheid, en heeft veel welvaart gebracht. Hoe groot een bank mag zijn, hangt eigenlijk af van het risico dat ze mag nemen. Het gaat niet alleen om de omvang, maar ook om het risicoprofiel.”
Moeten banken meer rekening houden met extreme omstandigheden?
“De vraag is of een bank zich moet wapenen tegen iets wat één keer in de 10.000 jaar voorkomt. Het is nu eenmaal de functie van een bank risico’s om te zetten. Ik vraag me af of een bank zich moet verzekeren tegen dit soort extreme situaties.”
Maatschappelijke rol banken:belangen van spaarders en klanten gaan voor die van aandeelhouders, werknemers en andere stakeholders. Beloning:variabel inkomen maximaal 100 procent van basisinkomen, en te betalen in termijnen. Bonusdoelstellingen worden gecorrigeerd voor risico’s en kosten van kapitaal. Governance:DNB toetst bankcommissarissen niet alleen op betrouwbaarheid, maar ook op deskundigheid. Commissarissen volgen verplichte jaarlijkse opleiding. Bankbestuurders moeten een moreel-ethische verklaring (‘bankierseed’) ondertekenen. Toezicht en regulering:in goede tijden moeten banken extra kapitaalbuffers opbouwen die in moeilijke tijden kunnen worden aangewend. Dit moet fiscaal worden geaccepteerd. Professionaliteit en deskundigheid bij toezichthouders moet worden vergroot. Meer uitwisselingen van personeel tussen banken en toezichthouders dragen daaraan bij.
Auteur(s): Corina Ruhe, Jeroen Kerkhof
Bron: FEM Business , jaargang 12 , nummer 15 , datum 11-4-2009
Abonneer u op de gratis dagelijkse nieuwsbrief van fembusiness.nl
Neem een (proef)abonnement op FEM Business