Azië toch de redder

W ordt het dan toch Azië dat de wereldeconomie van haar malaise zal verlossen? Misschien. Er zijn signalen dat de stimuleringsmaatregelen van landen als China en Zuid-Korea, de economische touwtrekkers van het continent, vruchten beginnen af te werpen. Volgens de Wereldbank leidt dat dit jaar nog tot het begin van herstel in de regio en mogelijk daarbuiten.


Het klinkt als een comeback van de aloude ontkoppelingstheorie. Bij een mondiale vraaguitval zou de reservemotor van Azië (ofwel: binnenlandse markt) op eigen kracht verder draaien en zo de wereldeconomie uit het moeras trekken. Die motor kan echter niet helemaal zonder het Westen, bleek afgelopen kwartaal uit de stroom aan negatieve macro-economische cijfers. De ontkoppelingsgedachte is door veel economen met eenzelfde enthousiasme weer naar de prullenbak verwezen.

Misschien is dat toch onterecht. Zo lijkt de economische adrenalineschok van meer dan 430 miljard euro in China de economie wel degelijk te hebben wakker geschud. De inkoopmanagersindex is er na zes maanden weer gestegen. Dat duidt op een opkrabbelende industrie. Ook is het aantal investeringen in onroerende goederen in steden toegenomen en zijn banken, al dan niet met de hete adem in de nek van de centrale regering, meer kredieten gaan verstrekken. De autoverkopen zijn er eveneens toegenomen. Goed nieuws dus voor landen in de regio, zoals Indonesië en Maleisië, die van de export naar China afhankelijk zijn.

Volgens de Wereldbank gaat China dit jaar nog voor herstel zorgen in de regio. De Chinese regering is evenmin bescheiden en zegt haar doelstelling van 8 procent groei te gaan halen. Economen van Rabobank betwijfelen terecht de betrouwbaarheid van die prognose. In een rapport zegt de bank uit te gaan van 3,5 procent. China zou zo’n ‘laag’ percentage echter nooit openbaar maken, uit angst voor sociale onrust.



[ Eric.vandenoutenaar @reedbusiness.nl ]