Excuusfloris

Scorpio heeft gemengde gevoelens bij de schuldbekentenis van Floris Deckers. In een ingezonden brief in NRC Handelsblad erkent de topman van Van Lanschot Bankiers dat hij ook een beetje verantwoordelijk is voor kredietcrisis. Dat is lovenswaardig. Het is alleen iets minder fris dat de man, die zich in het stuk een fatsoenlijke bankier noemt, dit open podium tevens gebruikt om zichzelf op de borst te kloppen. Van Lanschot heeft nooit belegd in Amerikaans hypotheekafval.

Deckers heeft dus makkelijk praten. Waarom dan toch die brief? Al heel lang wordt gefluisterd dat hij straks Bert Heemskerk, u weet wel, die andere fatsoenlijke bankier, gaat opvolgen als bestuurvoorzitter van de Rabobank. Deze brief past goed in de kijk-ons-eens-netjes-zijnstijl van Rabo.

Toch kan Scorpio de actie van Deckers wel waarderen. Eigenlijk roept hij hiermee de échte krijtstreepboeven op openlijk precies hetzelfde te doen. Bankiers hebben zich te lang voorgedaan als de legendarische minister van informatie van Irak. Bestuurders als Michel Tilmant en Jean Paul Votron bleven de kracht van hun fantastische bank onderstrepen, terwijl het geld eruit spoot.

Dat het vertrouwen in het bankwezen zeer ernstig is beschadigd, komt door de ongeloofwaardige boodschappen van dit soort ónfatsoenlijke bankiers. Vertrouwen kunnen bankiers niet zomaar terugwinnen, dat moeten ze terugverdíenen. Daarvoor zullen ze diep door het stof moeten. De vraag is of het nog zin heeft als Votron en Tilmant met terugwerkende kracht het boetekleed aantrekken. Zij zijn immers niet meer verantwoordelijk. Toch zou het helpen als deze mannen open en eerlijk vertellen hoe het zo ver heeft kunnen komen. De weg naar herstel begint bij eerlijkheid en transparantie. In de psychotherapie is het oprakelen van oud zeer een beproefde behandelmethode. Daar kunnen de bankiers nog wat van leren.