San Mauro: Van operating officer tot olijfolieboer

SAN MAURO | EXECUTIVE LIFE

San Mauro is geen uit de hand gelopen hobby. Goed, het begon allemaal spelenderwijs. Alie Doorten en haar man kochten een huisje in Italië, in de Sabijnse heuvels even ten noordoosten van Rome. Terwijl ze in Nederland carrière maakte als strategisch directeur bij KLM en Schiphol, voor British Post Office een Nederlandse uitdager van TNT opzette en uiteindelijk algemeen directeur werd van Baker & McKenzie Amsterdam, breidde Doorten in Italië uit. Nadat een eerste historisch pand was gerenoveerd van bouwval tot comfortabele vakantievilla, pakte ze een tweede landhuis aan. “Toen kwamen we er pas achter dat de Sabijnse heuvels een fantastisch olijfoliegebied is. Dat is nauwelijks bekend buiten Italië, omdat er alleen kleinschalige producenten werken die 90 procent van hun afzet in Rome hebben. Dat gaat helemaal terug tot de tijd van het Romeinse rijk.”




Blikken uitdelen


Doorten verdiepte zich in de wereld van olijven en olie en plantte in 1999 een zeventigtal eigen bomen aan. Tuinman Marcello zorgde ervoor dat de vruchten in olie werden omgezet, de blikken die Doorten zelf niet opkreeg deelde ze uit onder vrienden en bekenden. “Ik was niet op grote schaal bezig, dat was ook helemaal niet mijn bedoeling.”


In 2007 vond Doorten het carrièrematig tijd voor wat anders. Ze bleef bij Baker & McKenzie, maar werd gevraagd de integratie te leiden van twee advocatenkantoren in Milaan en Rome. “Ik wilde niet per se weg uit Nederland, maar vind het wel leuk internationaal ervaring op te doen. Bovendien spreek ik goed Italiaans. Voor de twee Baker & McKenzie-kantoren, waar nog best traditioneel werd gewerkt, blijkt het goed dat iemand van buiten de organisatie efficiënter en moderner probeert te maken.”

Sindsdien werkt Doorten drie dagen in Milaan en Rome, de rest van de week is ze ofwel op de landerijen in Rome, ofwel bij haar man in Bloemendaal. In 2007 diende zich ook de kans aan grond bij te kopen in Italië. De eigenaar vond het verschrikkelijk om er afstand van te moeten doen en deed dat op één voorwaarde: dat hij jaarlijks 50 liter olie van eigen bomen zou krijgen.

“Dat was weer zoiets typisch Italiaans dwaas”, lacht Doorten. “Ze proberen daar altijd op het laatste moment meer uit een deal te slepen.” De opbrengst van de olijfgaard bleek jaarlijks 850 liter te zijn. Die gratis olie kon daar dus gemakkelijk vanaf, maar Doorten kwam wel met een serieuze productie te zitten.

Vorige zomer hakte Doorten de knoop door: ze besloot werk te maken van haar olijfgaarden. Maar ze pakte het wel vanaf het eerste moment volstrekt bedrijfsmatig aan. Ze bedacht een merknaam (naar de straat waaraan haar Italiaanse landerijen liggen), liet een huisstijl ontwikkelen en zelfs de buikige fles ontwerpen waarin een van de San Mauro-variëteiten zit. Met producenten in de omgeving sloot ze afnamecontracten om aan een continue hoeveelheid olie te komen. Bij de plaatselijke olieperserij huurde ze opslagcapaciteit en de ruimte waar de olie verder wordt verwerkt en verpakt. De eerste San Mauro-oogst vond plaats in het vroege najaar. Zo krijg je wat Doorten novolio heeft genoemd. “Als je voor half november plukt heb je heel groene, frisse olijven. De opbrengst aan olie is dan nog wel laag, maar het levert een bijzondere, groene olie die een beetje pizzicante is, die prikt op de tong en in de keel.”





Voluit blazen


Nadat er in december kon worden gebotteld, gingen de flessen ijlings naar de eerste proeverij voor vrienden, bekenden en dit keer ook zakenrelaties. De professionele start betekent niet dat San Mauro direct voluit gaat blazen. In chef-kok Alain Alders van De Vrienden van Jacob in Santpoort trof ze een prima (onbezoldigd) ambassadeur. Doorten brengt haar olie voorlopig zelf onder de aandacht van sterrenrestaurants, betere speciaalzaken in haar directe omgeving, media en bedrijven die een exclusief relatiegeschenk zoeken. Maar de omvang van de oogst stelt strikte grenzen aan de groei. “Ik heb voor het kerstseizoen al een aanvraag gekregen voor 8.000 flessen in één keer. Dat zit er niet in. Ik had elf pallets staan met in totaal 6.000 flessen.”


San Mauro moet gecontroleerd groeien. “Het eerste jaar is nodig om de kinderziektes uit het bedrijfsproces te krijgen. Het is onvoorstelbaar wat er allemaal komt kijken bij een nieuwe onderneming: we zijn nu bijvoorbeeld al dagen zoet met het ontwerpen van de facturen!” Volgend jaar moet de productie minimaal verdubbelen, Doorten wil daarvoor deals sluiten met biologische olijfboeren in de Sabijnse heuvels.

Intussen ontwikkelt ze een nieuw vastgoedproject in Italië, ditmaal met vijf nieuwe vakantiehuizen, en ze blijft bezig met de Italiaanse advocaten. Waarom ze in vredesnaam ook nog met olie de boer opgaat? “Ik stoor me denk ik aan het feit dat er in Nederland best vraag is naar olijfolie, maar dat er zo weinig mensen verder komen dan een fles uit de supermarkt. Terwijl er zó veel bijzondere olie te krijgen is in speciaalzaken. Maar noem eens een bekend merk? Ik ben ervan overtuigd dat er ruimte in de markt is voor een Italiaans merk in het hogere segment.”



[ philip.bueters @Reedbusiness.nl ]