Galapagos: Tank op tijd weer vol

galapagos | financieel

V orige week presenteerde Onno van de Stolpe de resultaten van het beursgenoteerde Galapagos over 2008. Het Belgisch-Nederlandse biotechbedrijf heeft opnieuw het jaar moeten afsluiten met rode cijfers: 14,6 miljoen euro verlies. Het mag de pret niet drukken. De chief executive officer heeft zich met succes in het vizier gespeeld van de grote farmaceutische bedrijven en enkele lucratieve samenwerkingsovereenkomsten binnengesluisd. Van de Stolpe zegt daardoor genoeg vet op de botten te hebben om de economische crisis door te komen. “We zitten momenteel echt in een unieke sweetspot bij de grote jongens.”


Galapagos werd in 1999 opgericht als joint venture tussen het Mechelse Tibotec en het Leidse Crucell. Van de Stolpe maakte in de daaropvolgende jaren naam met zijn onderzoeksplatform dat zogeheten targets , eiwitten die een rol spelen bij ziektes, kan identificeren. Sinds 2003 streeft hij naar de ontwikkeling van medicijnen op basis van die targets in grote ziektegebieden zoals reuma en artrose. Het duurt nog vijf jaar voordat één van zijn ‘kaskrakers’ op de markt is.

In 2005 werd Galapagos tegen een wat teleurstellend bedrag naar de beurs gebracht (Euronext Brussel en Euronext Amsterdam): een opbrengst van 22 miljoen euro. Een jaar later wist Van de Stolpe via een onderhandse plaatsing nog eens 40 miljoen uit de markt te trekken. Ter vergelijking: in 2000 haalde Crucell in één klap 144 miljoen euro op. Van de Stolpe: “We gingen er in 2006 van uit dat we dit jaar weer naar de kapitaalmarkt zouden moeten.”

Van de Stolpe haalde dus niet genoeg geld op om meteen jaren vooruit te kunnen. Wil Galapagos de eindstreep halen, dan moet het extra inkomsten zien te genereren, was de les die hij trok uit de beursintroductie. Dat er geld moet binnenkomen mag voor gewone stervelingen evident zijn, die logica werkt voor veel biotechbedrijven net even anders. De klassieke manier is om het met het op de beurs verzamelde groeikapitaal uit te houden tot de marktintroductie. Dan stromen royalty’s binnen en wachten aandeelhouders gouden bergen. Tot die tijd wordt er verlies gedraaid. Mocht het allemaal wat te lang duren, dan is er altijd nog de optie tot verkoop aan een farmaceut. Van de Stolpe: “Daar streven wij niet naar.”

De aanname in het klassieke scenario is dat bij elke mijlpaal in het onderzoek de waarde van het be-drijf stijgt, en daarmee ook de waarde van het aandeel. Zo moet een eventuele extra financieringsronde via een emissie mogelijk worden. Die strategie kostte bijvoorbeeld het Leidse biotechbedrijf Pharming, onder meer bekend van stier Herman, bijna de kop. Ondanks onderzoeksvorderingen heeft ook Van de Stolpe moeten toezien hoe de koers van zijn aandeel daalde. Een nieuwe emissie is geen aantrekkelijke optie. Bij banken hoefden biotechbedrijven als Galapagos ook voor de crisis niet aan te kloppen. 





Verbranding


Daar komt bij dat Galapagos qua geldverbruik geen zuinig dieseltje kan worden genoemd. De ontwikkeling van de kaspositie vormt een indicatie van het tempo waarin het zijn geld verbrandt (de zogenoemde cash burn) . In 2005 was de kaspositie 23,6 miljoen euro. Een jaar later was dat door de onderhandse aandelenplaatsing gestegen naar 51,5 miljoen, een nettoverbranding van iets meer dan 12 miljoen. In 2007 nam de kaspositie af tot 49,3 miljoen euro. Vorig jaar is het echter hard gegaan: bijna een halvering naar 27,3 miljoen euro. De investeringen zijn fors toegenomen (zie grafiek). Van de Stolpe: “Dit jaar nemen die nog verder toe, maar we zullen slechts 7 miljoen interen op de kas.” 


Ergens heeft Van de Stolpe dus brandstof vandaan weten te toveren. Dat er dit jaar zo weinig kasgeld zal worden verbruikt, zou volgens hem vooral het gevolg zijn van een serie samenwerkingsovereenkomsten met farmaceuten. “We zijn ons gaan richten op allianties met farmaceuten en zijn minder zelf tot in de latere fases gaan ontwikkelen. Daarmee kunnen we enorm besparen.” In 2006 sloot Van de Stolpe in dat verband een eerste deal met de Britse farmaceut GlaxoSmithKline voor de ontwikkeling van een middel tegen artrose. “Het is uniek voor een farmaceut om in de preklinische fase al met een bedrijf als het onze in zee te gaan.“ Het sloeg aan. In het volgende jaar kwamen er meer vergelijkbare deals met onder meer het Belgische Janssen Pharmaceutica (dochter van Johnson & Johnson) en het Amerikaans Eli Lilly (zie tabel). Recent heeft Van de Stolpe een overeenkomst getekend met het Amerikaanse Merck & Co. “Dit jaar streven we naar weer een nieuwe deal.”

Galapagos exploiteert zo zijn kennis. Het risico in de allianties ligt voor een deel bij de farmaceuten. Als het pilletje er eenmaal is, zijn die geen volledige royalty’s verschuldigd. “We krijgen uiteindelijk niet meer de hoofdprijs, maar royalty’s tot 10 procent. Op een verkoop van 1 miljard euro is 100 miljoen ook mooi.” Er lopen nu zo’n 30 programma’s.

Galapagos geeft iets van zijn gouden bergen weg, maar krijgt daar nu wel inkomsten voor terug. De allianties hebben al voor 64 miljoen euro aan inkomsten gezorgd. Volgens de contracten kan het bedrijf in totaal 2 miljard euro aan mijlpaalbetalingen tegemoet zien. “Het geeft lucht. We hoeven nu niet naar de kapitaalmarkt en kunnen zo eveneens onze eigen programma’s blijven financieren.”

Wanneer het bedrijf winstgevend wordt, blijft nog steeds een mysterie. Van de Stolpe: ”Als we in de onderzoekskosten snijden, zijn we zo uit de rode cijfers. Maar we moeten blijven investeren omdat we zelf een van die grote jongens willen worden.”




[ Eric.vandenoutenaar @reedbusiness.nl ]