Lariekoek

Je moet maar durven als je, zoals het Nifarp deze week, een CPB-notitie afdoet als ‘lariekoek’. De belangenorganisatie van Nederlandse deelnemers aan het JSF-programma had het over de kanttekeningen die het Centraal Planbureau plaatste bij een publicatie waarin PricewaterhouseCoopers (PwC) ons land 50.000 manjaren werk belooft bij deelname aan het straaljagerprogramma.

Lariekoek? Dat zou eerder kunnen worden gezegd van de aanname van PwC dat de arbeidsproductiviteit tussen 2005 en 2052 in Nederland ongewijzigd blijft. Of het meetellen van 6.500 manjaren werk die Nederlandse bedrijven in verre buitenlanden laten uitvoeren.

Dat het Nifarp toch als door een wesp gestoken reageert, is gezien haar positie niet vreemd. De JSF-deelnemers kregen afgelopen zomer de schrik van hun leven toen hun de rekening van deelname aan het JSF-programma werd gepresenteerd. In 2001 hadden ze beloofd de kosten die de schatkist moest maken om hen JSF-opdrachten te garanderen, te compenseren met een afdracht op de omzet. Die werd de eerste jaren op 3,5 procent gezet, om in 2008 via een vaste formule opnieuw berekend te worden. De uitkomst van die invuloefening viel de industrie een beetje tegen. Vorig jaar bleek dat ze de Staat 10,1 procent van al haar JSF-omzet tot 2052 moet afdragen.

De industrie probeert zich sindsdien onder de deal uit te wurmen. De Staat moest niet klagen, vindt ze. Denk aan al die banen, al die belastinginkomsten en de uitkeringen die de schatkist zich bespaart door haar JSF-omzet, luidt de boodschap.

Momenteel buigt een arbitragecommissie zich over de zaak. Die moet natuurlijk niet gaan denken dat het CPB gelijk heeft. Wat weten die boekengeleerden nu? Hun waarschuwingen tegen fiasco’s als de Betuwelijn en de HSL bleken toch ook lariekoek?