Alex vermogensbank: Vermogensbank vol anti-establishment

arcel Kalse, directeur Alex Vermogensbank, heeft een hekel aan voorspellingen doen over de beleggersmarkten want dat is “financieel entertainment zonder enige waarde”. Maar één ding weet hij zeker: 2009 gaat de boeken in als het begin van het einde voor de grootbanken als machtige vermogensbeheerders. En laat er verder geen misverstand over bestaan dat Alex dit aftakelingsproces graag wil bespoedigen.


“Grootbanken zijn als dinosaurussen”, zegt de 33-jarige econoom. “Machtige reuzen die zich niet kunnen aanpassen aan sterk veranderende omstandigheden en gedoemd zijn uit te sterven. Dat klinkt dramatisch, maar feiten tonen aan dat de meeste grootbanken enorm worstelen met de crisis en vooral met een vertrouwenscrisis onder hun klanten. Voor veel van hun klanten is 2008 een wake-upcall geweest. Beleggers vertrouwen grootbanken niet meer. Ze voelen zich in de maling genomen door de ondermaats presterende huisfondsen die ze aangesmeerd hebben gekregen en zoeken naar een alternatief. Alex wil hiervan profiteren.”

In januari kondigde Alex met veel tamtam aan de markt voor vermogensopbouw “open te breken”. Sindsdien heeft de marktleider voor zelfstandige beleggers zichzelf omgedoopt tot Alex Vermogensbank. Kalse: “Ook als vermogensbeheerder willen we het onafhankelijke, transparante en laagdrempelige alternatief zijn voor grootbanken die het vertrouwen van hun klanten hebben verspeeld.”

Met opvallende reclamecampagnes speelt Alex in op het sluimerende onbehagen van particuliere beleggers die klant zijn bij grootbanken. Hierbij wordt een heuse big bank theory van stal gehaald waarbij grootbanken zonder enige nuancering te kijk worden gezet als financiële veelvraten.

“Met deze campagne schoppen we opnieuw tegen het establishment van de grootbanken. Extra hard maar volkomen terecht”, oordeelt Kalse. “Het afgelopen jaar was een rampjaar voor vermogensbeheerders. Vooral grootbanken bakten er bar weinig van. En wat zagen mensen? Banken kregen kapitaalinjecties om het hoofd boven water te houden, maar de bonussen van de topbestuurders bleven onveranderd hoog. Tegelijkertijd daalde de klantvriendelijkheid nog verder.”

Maar ook genoeg gespecialiseerde vermogensbeheerders hebben er een potje van gemaakt, vindt Kalse. “Sommige vermogensbeheerders hebben zitten slapen terwijl de waarde van hun beleggingsportefeuille verder verschrompelde in 2008. Vooral defensieve portefeuilles zijn keihard geraakt door de financiële crisis met soms wel een verlies rond de 60 procent. Daar zitten breed gespreide portefeuilles tussen met zogenaamde solide fundamenten. En waar zijn die stevige fundamenten soms op gebaseerd? Op mooie IJslandse obligaties en allerlei prachtige garantieproducten van het omgevallen Lehman Brothers. Dat Lehman Brothers hiervoor ongelooflijke lucratieve distributievergoedingen hanteerde voor deze vermogensbeheerders, hoefde de klant niet te weten.”


Defensief 


Toch heeft ook Alex de nodige averij opgelopen door het barre beursklimaat, al is de schade minder groot dan bij de meeste concurrenten. In 2008 zag menig vermogensbeheerder zijn belegd vermogen zowat halveren, maar bij Alex-dochter BinckBank was de belegger beter af dan de benchmark. Wie belegde in de meest offensieve portefeuille van Alex, behaalde vorig jaar een negatief rendement van 11 procent. En de defensieve Alex-belegger kwam zelfs uit op een bescheiden positief rendement van 3 procent in 2008. 


Dit met dank aan de simpele beleggingsstrategie die Alex hanteert op basis van technische en kwantitatieve analyses per computer. Zodra het risico te hoog wordt geacht, stapt men direct uit. Om vervolgens ‘liquide’ te gaan, zoals dat in jargon heet. “Van eind september tot half december vorig jaar zijn we zelfs helemaal in cash gegaan”, zegt Kalse. “Niet beleggen is ook beleggen. Door vroegtijdig ons verlies te nemen, hebben we verdere schade kunnen voorkomen.”

Maar een vermogensbeheerder belegt toch voor de langere termijn? “In principe wel, maar soms stappen we voor enkele weken in en daarna weer uit. Hierbij hanteren we een strak stop-loss-principe. Als een fonds in korte tijd meer daalt dan een bepaald percentage, nemen we ons verlies en maken we pas op de plaats. Het kan dus voorkomen dat we na een week alweer vaarwel zeggen tegen een bepaald fonds.”

Tegelijkertijd wil Alex zich niet alleen concentreren op de markt voor zelfstandige beleggers. Om verdere groei te bereiken, begeeft de broker zich nu ook op andere bankterreinen. Sinds 2007 manifesteert Alex zich ook nadrukkelijk als spaarbank. Al snel volgde het aanbieden van diensten voor vermogensbeheer voor klanten die níet zelfstandig willen beleggen, maar dit liever aan Alex overlaten. Ook hier kan de klant via internet een beleggersprofiel aanmaken na het invullen van een korte vragenlijst. Vervolgens stelt de computer een portefeuille samen op basis van technische en kwantitatieve analyse.

Wie bij Alex zijn vermogen laat beheren, is 0,9 procent per jaar kwijt aan onkostenvergoeding. Wordt er winst behaald, dan rekent Alex daarbovenop een prestatievergoeding van jaarlijks 10 procent van het behaalde rendement.




Eurozone 


De beleggingsportefeuille van deze groep klanten kan alleen beleggen in beursfondsen binnen de eurozone, met uitzondering van Ierland en Griekenland, Slowakije en Slovenië. Ook het Verenigd Koninkrijk blijft buiten beeld vanwege het kwakkelende pond en extra belastingen. Als vermogensbeheerder is Alex actief met investeringen in 450 tot 500 large, mid en small caps. Beleggers met een offensief profiel investeren voornamelijk in de small caps. Defensieve investeerders zitten voor de helft in obligaties. Alex heeft vijf profielen, waarvan alleen de meest defensieve voor de helft is belegd in obligaties. De overige beleggers zitten vol in aandelen.


Sinds half december is Alex weer voorzichtig aan het beleggen. Kalse: “We zijn weer voor ruim 50 procent van het belegde kapitaal ingestapt, maar er gebeurt relatief weinig. De beurs lijkt zich nu vooral zijwaarts te verplaatsen. De grote schokken lijken even voorbij te zijn. Heftige reacties op negatief nieuws zijn duidelijk verminderd.”

Aan een concrete voorspelling over de rest van 2009 waagt Kalse zich echter niet. “Uit onderzoek onder onze klanten blijkt dat tweederde verwacht dat het een redelijk goed beursjaar gaat worden. Ik ben zelf gematigd optimistisch en dat baseer ik niet op prognoses en lijstjes van analisten. Die zijn net zo relevant als voorbeschouwingen op voetbalwedstrijden: amusement, maar dan voor financials. Gelukkig denken onze klanten er net zo over, blijkt uit onderzoek. Ruim 85 procent zegt geen enkele waarde te hechten aan de visie van analisten.”

De Vermogensbeheertak van Alex telt momenteel 8.000 klanten, die minimaal 25.000 euro inleggen. Binnen een jaar moet dat aantal zijn verdubbeld, stelt Kalse. “Op z’n minst. ABN Amro en Rabobank zijn onze hofleveranciers. Zo gek is dat niet, want ze zijn de grootste huisbanken in Nederland voor particuliere beleggers. Maar ik houd ook rekening met een toestroom van ex-Postbank-klanten, die ontevreden zijn over de overname door ING.”

Binnen vijf jaar wil Kalse zich met Alex in de topvijf nestelen van vermogensbeheerders voor particulieren. Maar is hij dan niet bang dat Alex uiteindelijk ook deel zal uitmaken van het zo verfoeide establishment van de grootbanken? “Zolang we een jong en eigenzinnig bedrijf blijven, met beide benen op de grond, zie ik dat niet gebeuren. Vergeet niet dat Alex geen klassieke vermogensbank is. We beheren de assets van onze klanten en daarmee beleggen we actief, maar we hebben geen eigen beleggingsproducten. Dus zeker geen huisfondsen, waarop banken het meeste verdienen.”





[ Libben Reeskamp ]