Het erfgoed van Akzonobel

boeken | EXECUTIVE LIFE

Lastige klus, het beschrijven van de geschiedenis van AkzoNobel. Want wat is AkzoNobel? Sinds begin 2008, toen Akzo Nobel (toen nog met een spatie) ICI kocht, is het met afstand ‘s werelds grootste producent van verven en coatings, tevens fabrikant van een aantal chemicaliën. Sinds begin 2008 is AkzoNobel niet uit drie, maar uit vier bedrijven voortgekomen (ICI, Courtaulds, Nobel en Akzo), die op hun beurt hun eigen geschiedenis en hun eigen wortels hebben. Honderden ondernemingen hebben deel uitgemaakt van die vier, of van hun voorlopers. Veel van die bedrijven hebben, als ze nog bestaan, niets met het huidige AkzoNobel te maken. Schrijf daar maar eens een alomvattend verhaal over, waarbij al die bedrijven ook nog in hun tijd worden geplaatst. Dat is (haast) onmogelijk.


De auteurs van Tomorrow’s Answers Today – geen onafhankelijke historici maar afkomstig van of aangetrokken door AkzoNobel – hebben dat alomvattende verhaal niet geschreven. Ze beschrijven de geschiedenis van AkzoNobel aan de hand van portretten van bedrijven die onderdeel zijn geweest van ICI, Courtaulds, Nobel en Akzo. Organon, Intervet, Sikkens, AKU, Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie, Ketjen en Noury & van der Lande passeren de revue, maar ook Boldoot (ja, van de geurtjes), Duyvis (van de nootjes) en Kortman & Schulte (van Biotex). Verder komen onder meer de kanonnen van Bofors, het dynamiet van Nobel, de victoriaanse zijde van Courtaulds, de ontdekking van polyethyleen door ICI en de scheepsverven van International aan de orde. Wat je noemt, een breed palet.

De nadelen van zo’n aanpak: een algemeen beeld ontbreekt en de stukken over de bedrijven verschillen onderling sterk qua aanpak. Het voordeel: het geheel blijft behapbaar en biedt herkenning.

Jammer is dat de auteurs aan het eind soms zijn vergeten dat marketing- en reclametaal én managersbargoens niet passen in een historisch werk. De motivatie voor de titel – AkzoNobels huidige slogan – doet gekunsteld aan. En een extra rondje eindredactie had sommige hoofdstukken goed gedaan, gezien de soms nogal houterige formulering. Het doet wat afbreuk aan het boek, waarin veel interessants staat. Over producten, onderzoek, pionierende ondernemers, over het Nederlandse, Britse en Zweedse bedrijfsleven. Bovendien is het boek fraai vormgegeven en staan er prachtige (historische) foto’s in.

En gelukkig ook een aantal anekdotes. Zo bevatte de vernis van Sikkens rond 1800 onder meer de ingrediënten knoflook en roggebrood. En maakte AKU zich rond 1955 zorgen over zijn werknemers in Emmen. Die kwamen alleen naar de fabriek wanneer ze daar zin in hadden.


[ koos.schwartz @reedbusiness.nl ]