Patrick Cescau

afrekening | financieel

Het vertrek van Patrick Cescau als ceo van Unilever is verre van glorieus. Eerst vindt de raad van commissarissen het nodig met alle tradities te breken en zijn opvolger niet langer uit eigen gelederen te kiezen, maar nota bene te rekruteren bij zijn grootste concurrent: het Zwitserse Nestlé. Vervolgens daalt de koers van het aandeel met 6 procent na bekendmaking van de laatste jaarcijfers die onder zíjn verantwoordelijkheid tot stand zijn gekomen. Wat heeft de 60-jarige Fransman, zijn leven lang in dienst bij de zeep- en wasmiddelengigant, in vier jaar als topman betekend?


Alle hoop was op Cescau gericht toen hij in mei 2005 werd benoemd tot ceo. Hij werd daarmee de eerste leider in de geschiedenis van Unilever die zijn rol niet hoefde te delen. De resultaten stelden op dat moment al jaren teleur, en er was gebrek aan vertrouwen bij aandeelhouders. Het ontbrak bovenal aan slagkracht door het tot dan toe nodeloos in ere houden van het duovoorzitterschap.

Cescau maakte graag gebruik van zijn nieuwe bevoegdheden en deed de rust in het bedrijf terugkeren. Hij verkocht slecht presterende dochterbedrijven en schreef direct 1 miljard euro af op een evenmin goed draaiende afslankmiddelenproducent. Ook sneed hij in de kosten door ondersteunende taken, zoals personeelsbeleid en automatisering, uit te besteden. Later stootte hij nog eens 2 miljard euro aan onderdelen af. In totaal verdwenen er meer dan 20.000 banen, waarbij ook Nederland niet werd gespaard. Vorig jaar sloot het concern enkele fabrieken en voegde de Nederlandse en Belgische delen samen.

Het is allemaal niet zonder resultaat geweest. De omzet mag tijdens zijn vier jaar als topman dan nagenoeg gelijk zijn gebleven, de onderliggende verkopen stegen met een jaarlijks gemiddelde van meer dan 5 procent. Ook realiseerde Cescau een gemiddelde nettowinstmarge van 11 procent. Zijn laatste winstcijfer van 5,3 miljard euro, een stijging van 28 procent in 2008, is overigens niet zo verheffend als het doet vermoeden: vrijwel geheel het gevolg van hogere prijzen.

Hét grote bezwaar is dat Cescau nooit echt indruk heeft kunnen maken. Hij heeft Unilever niet weten te transformeren tot de snelgroeiende multinational die het inmiddels weer zou moeten zijn. Ook presteert het aandeel na vier jaar Cescau slechter dan dat van concurrenten, weinig reden dus voor een glorieuze aftocht.

[ Eric.vandenoutenaar@reedbusiness.nl]