‘Ik ben altijd al vrij intuïtief geweest’

wat verder ter tafel komt

M ijn tas heb ik vast volgepakt. Voor vanavond doe ik die niet open. Ik wil mijn vrije middag vrijhouden.” Anja Groenewoud (46) is weliswaar directeur, maar wel met twee vrije middagen. Dat haar lunch in restaurant La Rive naar half twaalf is vervroegd, komt niet door de vrije donderdagmiddag, maar door een onverbiddelijke conference call die spoedig begint. Vrij of niet, er moet gewerkt worden.


Het is niet verwonderlijk dat Groenewoud in La Rive luncht. ‘Haar’ Accenture heeft geregeld aangemeerd aan de Amstelkade van het prestigieuze hotel om promoties van nieuwe partners te vieren. Vanaf het voormalige Nederlandse hoofdkantoor in de Amsterdamse Apollolaan stapte de directie dan eenvoudig in een sloep die in het naastgelegen grachtenhaventje lag om Amstelwaarts te pruttelen.

Niet dat de werksfeer van Accenture bekendstaat om haar kabbelende karakter. Integendeel, al sinds het vroegere Andersen Consulting zich eind jaren negentig moeizaam losweekte van de accountants-tak, worden de managementconsultants, IT’ers en techneuten androids genoemd, omdat ze als robots worden gedrild in de bedrijfscultuur. Wie bij het bedrijf begint, krijgt een vast groeipatroon voorgelegd, met elke twee jaar een promotie – eerst van analist naar consultant, om daarna manager te worden, met mogelijkheden meerdere graden van senioriteit te bereiken. Maar het ultieme doel, partner worden, is voor slechts 80 van de bijna 2.700 medewerkers weggelegd. Accenture, zo doceert de directeur ingetogen, is een beursgenoteerde gigant.

En onmiskenbaar Amerikaans. Maar in Nederland wordt het bedrijf al ruim twee jaar geleid door een on-Amerikaanse verschijning. Anja Groenewoud was de eerste vrouwelijke landenmanager in de geschiedenis van Accenture. Sinds 1998 is zij partner van het bedrijf en moeder van een dochter. Zij bokste in 2000 een tweedaags arbeidscontract voor elkaar – een unicum onder Accenture-partners, die bij gebrek aan een salesploeg persoonlijk verantwoordelijk worden gehouden voor de contacten met al hun klanten. In die jaren rondde zij een coaching- en counselingstudie met succes af. Groenewoud – charmante lach, present inlevingsvermogen – is met geen mogelijkheid androïde te noemen.

In de afgelopen vijf jaar is Accenture Nederland verdubbeld in omvang en de omzet bedraagt nu 530 miljoen euro. Anderhalf jaar geleden verhuisde Accenture dan ook van het eerder genoemde pand aan de Apollolaan naar de Amsterdamse Zuidas, even verderop. Groenewoud, die er geen geheim van maakt dat ze vroeger architect wilde worden, richtte het nieuwe pand naar eigen wensen in. Het nieuwe kantoor moet vooral “een ontmoetingsplek” zijn. “Een kantoor is niet om stil te zitten. Dus op vrijdag is het heel druk. Dan is er namelijk een borrel op kantoor; anders kun je net zo goed thuis werken.” Groenewoud verdeelde het kantoor in clusters van mensen met verschillende expertises. “Vroeger op de Apollolaan kon je een jaar lang 50 meter van iemand vandaan zitten en hem vervolgens nooit tegenkomen. Dat is nu onmogelijk.”



Tijger


Ondanks haar zachte kanten is Groenewoud een typisch Accenture-product. Haar agenda is volgepland. Bij de derde amuse vraagt ze zich af wanneer het voorgerecht verschijnt. Koffie of een dessert bestelt ze niet. Ze tutoyeert en laat zich het liefst tutoyeren.


Haar carrière begon direct na haar studie bedrijfskunde in Rotterdam. Twintig jaar geleden trok Groenewoud afgestudeerd en wel naar het Accenture-trainingscentrum in Chicago. Nog altijd ondergaan de 54.000 in 2008 wereldwijd aangenomen krachten al in hun eerste jaar een training om grondig één te worden met het merk Accenture.

Dat merk wordt in stand gehouden met een marketingbudget dat vooral van belang is voor de werving van nieuwe professionals. Niet voor niets adverteert Accenture al ruim vijf jaar met posters van golfer Tiger Woods, met slogans als Go on. Be a Tiger . Want zolang Accenture een gespannen katachtig jagend imago heeft, blijven de jonge adrenalinerijke professionals toestromen. Groenewoud, die zelf sinds kort weer golf speelt: “Accenture’s kracht is onze krachtige cultuur. Daardoor zijn wij zo snel in staat om als team effectief te zijn. Onze chief executive officer Bill Green noemt dat de secret glue , de geheime lijm.”

De gemiddelde Accenture-werknemer in Nederland is 29 jaar jong. Van de nieuwe rekruten is grofweg de helft starter en bezit de andere helft tussen twee en zes jaar werkervaring. Onder Groenewoud is het verloop licht gedaald en volgens haar vertrekken de meeste mensen naar klanten, niet naar concurrenten. Groenewoud streeft naar een jaarlijkse omzetgroei van 13 procent. Nederland scoort met 15 procent bovengemiddeld, maar de recessie heeft in de Angelsaksische economieën eerder toegeslagen. Zo is in het Verenigd Koninkrijk al in oktober een personeelsinkrimping van 4 procent afgekondigd.




Heeft u hier al mensen moeten ontslaan?


“We hebben nog niemand hoeven ontslaan, maar als het met onze klanten slechter gaat, moeten we realistisch zijn. Bijna alle AEX-bedrijven zijn klant.”


Bent u een tijger?


“Een tijger? Wat versta jij onder een tijger? Kijk, ik ben wel energiek, enthousiasmerend en ik motiveer mensen. Maar dat alles wel directief en resultaatgericht. Anders zat ik niet op deze plek.”





Wat doet u nog met uw ervaring als coach?


“Ik denk dat ik wel een heel scherp oog heb voor mensen. Ik heb geleerd: coaching is een traumatische ervaring. Trauma betekent dat iets nooit meer is zoals daarvoor. Dat betekent eigenlijk dat je, nadat je zo’n opleiding hebt gedaan, nooit meer kunt kijken zonder de nieuwe kennis die je hebt.”




Wat is uw grootste les uit moeilijke gesprekken?


“Nou, neem nou het omgaan met kritiek. Ik kan heel direct zijn, maar ik vind het belangrijk dat je altijd de juiste toon bewaart.”




Wat is een verkeerde toon?


“Bijvoorbeeld woorden als ‘altijd’ en ‘nooit’ gebruiken, of ‘doe nou eens een keer’. Of iets zeggen over iemand waar hij weinig aan kan doen, bijvoorbeeld, dat iemand met zijn ogen knippert.”




Hoe zou u omgaan met onredelijkheid?


“Keihard en direct reageren. Ik zou me niet kunnen inhouden. In elk geval zou ik laten weten dat ik dat niet de manier vind om kritiek te brengen. Ik ben altijd wel vrij intuïtief geweest.”


Hoe ver gaat die intuïtie?


“Nou, vrij ver. Als ik met klanten praat, en ook met mijn mensen, weet ik heel snel wat er aan de hand is. Laatst had ik een vergadering met een groep partners, ook met mijn baas erbij. Ik kwam later in die meeting en ik luister en denk: dat moeten we echt niet doen. Dat heb ik gewoon gezegd: ‘Het is een slecht plan. Het voelt niet goed.’”





Zoiets zou u niet in een rapport kunnen zetten.


“Nee, maar als je je intuïtie gebruikt, dan komen later de argumenten wel. Ik heb vaak gehad dat ik later precies weet waarom ik gelijk had.”




Is het een trauma dat u geen architect bent?


Lachend: “Nou, een trauma? Nee, ik heb de leukste baan van Nederland. En ik heb nu wél een Accenture-kantoor vormgegeven.”




Stel, u was wel architect geworden.

Hoe zou dat er dan uit hebben gezien?


Lange denkpauze: “Ehm, ik denk dat ik bij een middelgroot kantoor had gewerkt, met misschien vier of vijf eigenaren. En ik denk dat dat wel een succes was geworden.”


U kijkt als consultant naar de architectenpraktijk?


“Hoe bedoel je?”




U had bijvoorbeeld ook kunnen antwoorden dat u een wolkenkrabber in Amsterdam had gebouwd.


“Ja, nou je het zegt. Voor mij is de constellatie waarin iets plaatsvindt heel belangrijk. Net zo belangrijk als het resultaat. Weet je, het is maar een ingeving, maar ik associeer hele grote kantoren eigenlijk niet met creativiteit. Dat is raar, hè?”


[ Wilbert.Geijtenbeek @Reedbusiness.nl ]

wat verder ter tafel komt