Nuon: Troostprijs Nuon

nuon | financiEel

N ext up : Nuon. Na Essent is de concurrent (en ooit fusiepartner) uit Amsterdam hoogstwaarschijnlijk het tweede Nederlandse energiebedrijf dat in buitenlandse handen valt. Een partner zoeken is onvermijdelijk gezien de consolidatie in de Europese energiesector, zei topman Øystein Løseth onlangs in FEM . “Zonder partner kunnen we geen duur investeringsprogramma handhaven. Een bedrijf moet groeien. Als we blij-ven zoals we zijn, verliezen we uiteindelijk.” 


De Noor wil niet gelijk alle aandelen verkopen, zoals Essent met RWE heeft afgesproken. In Amsterdam ligt in eerste instantie een minderheidsbelang van 40 procent klaar, op termijn volgt de rest.

Løseth zelf laat zich niet uit over de overnamekandidaten, maar volgens diverse berichten zijn het Italiaanse Eni, het Zweedse Vattenfall en het Deense Dong de voornaamste kanshebbers om bij Nuon in te stappen. De drie bedrijven zouden ook voor Essent hebben meegeboden. Geen van allen willen ze overigens reageren op “marktgeruchten”.

In hoeverre passen deze bedrijven bij de wensen van Nuon? En, met het oog op de overname, hoe kapitaalkrachtig zijn ze eigenlijk? Tegenover Reuters schatte een analist van Société Générale de waarde van heel Nuon op 7,2 miljard euro. Het initiële minderheidsbelang van 40 procent kost dan bijna 3 miljard. Om de deal aantrekkelijker te maken is grootaandeelhouder Gelderland zelfs bereid zijn 49 procent én een controlerende zeggenschap in Nuon aan te bieden. 





Gas


Financieel sterk, kennis hebben van de consumentenmarkt en samen met Nuon willen investeren in het buitenland én duurzame energie, dat zijn enkele eisen die Løseth stelt aan de nieuwe partner. Maar voor hem is bovenal toegang tot gas van belang. Om verzekerd te zijn van de toevoer van ‘het blauwe goud’ kocht Nuon vorig jaar 35 gasvelden in de Noordzee. En vanwege die leveringszekerheid zou Eni een streepje voor hebben bij de bestuursleden en commissarissen van Nuon. De Italianen hebben een sterke positie op het gebied van gas. Eni heeft niet alleen elektriciteitscentrales, maar ook gas- en olievelden. Exploratie & Productie is met voorsprong de belangrijkste divisie. Het beursgenoteerde Eni, ook bekend van de Agip-tankstations, is druk bezig met uitbreiden op de Europese gasmarkt. Zo nam het vorig jaar een belang in het Belgische Distrigas en heeft het uitstekende contacten met Algerije, Libië en Rusland. Samen met Gazprom wordt er gewerkt aan een pijplijn vanuit de Zwarte Zee naar Europa. Nuon is met zijn klantenbestand van 3 miljoen afnemers een prima afzetkanaal voor dat gas. In diverse andere Europese landen beschikt het concern al over dergelijke retailbedrijven.


Bovendien heeft Eni heel wat te besteden. Tot en met 2011 hebben de Italianen een investeringsbudget van bijna 50 miljard euro (zie grafiek).Illustratief voor de omvang van Eni’s groeiambities is de (mislukte) toenadering tot het Franse Suez in 2006. Vergeleken met Suez is Nuon een kleine vis voor Eni, dat van Standard & Poor’s een dubbele A-rating krijgt.

Waar de Italiaanse interesse voor Nuon enigszins als een verrassing kwam, daar maakt Vattenfall er bepaald geen geheim van dat het ambities heeft op de Nederlandse markt. Het bedrijf van Lars Josefsson, sinds 1999 hier actief met een handelsbedrijf, stuurde onlangs een kennismakingsmail naar de Nederlandse pers die niets aan duidelijkheid te wensen overlaat. Vattenfall wil ‘zijn activiteiten hier graag uitbreiden’, zo staat in de mail te lezen. Een feitenoverzicht moet ‘informeren over een mogelijk grote speler in de toekomst van de Nederlandse energiemarkt’.

Na Denemarken, Polen en Duitsland zijn nu de Benelux en Groot-Brittannië aan de beurt, zo zei de directeur van Vattenfall Europe vorige week. Met activiteiten op het gebied van windenergie en CCS ( carbon capture storage , het afvangen en opslaan van CO2) sluiten de groene ambities van Vattenfall aardig aan bij die van Nuon. Zwak punt van de Zweden is de toevoer van gas. Vattenfall beschikt zelf niet over gasvelden. Wel heeft het bedrijf een solide financiële positie met een solvabiliteit (eigen vermogen gedeeld door vreemd vermogen) van 34 procent en een A-rating. Het investeringsprogramma behelst omgerekend 18 miljard euro tot en met 2012 – ruim voldoende om Nuon in te lijven.
Het Deense Dong is veruit de kleinste van de drie kanshebbers. Qua omzet (5,6 miljard) is het zelfs kleiner dan Nuon. Toch beschikken de Denen over uitstekende papieren. Net als Eni produceert Dong zelf gas. Zo heeft het bedrijf een belang in een enorm gasveld voor de Noorse kust. Bovendien zijn er recentelijk leveringscontracten afgesloten met Gazprom en het Duitse Wintershall. In Rotterdam wordt Dong klant van ‘Gate’, de nieuwe LNG-( liquid natural gas )terminal van Vopak en Gasunie. Ook investeert het bedrijf fors in windcapaciteit. Verder is Dong als enige van de drie reeds actief op de Nederlandse consumentenmarkt. De Denen hebben hier 125.000 gas- en 41.000 stroomklanten.

Als relatief klein energiebedrijf zijn de zakken van Dong natuurlijk niet zo diep als die van Eni en Vattenfall. Een volledige overname van Nuon lijkt wat te hoog gegrepen. Maar de 4,5 miljard euro aan cash en kredieten zijn wél voldoende om als eerste stap een minderheidsbelang te nemen.

Waarschijnlijk wordt al binnen enkele weken bekend of de nieuwe partner van Nuon uit Zweden, Denemarken of Italië komt.





[ jacco.neleman @Reedbusiness.nl ]