‘Ik ben een hartstikke goede
manager’

wat verder ter tafel komt

Op de vraag hoe het met hem gaat is het antwoord niet alleen: “Prima!”, René Frijters (48) geeft ook direct een toelichting. “Ik vind het heerlijk om weer te werken. Ik doe weer mee, ik heb zin om er tegenaan te gaan.” Frijters, net twee weken in dienst bij DSB Bank, zegt het met oprecht enthousiasme. Het idee dat hij in de periode na Alex Beleggersbank niets meer om handen zou hebben, moet voor hem ronduit beangstigend zijn geweest.


Zodra ‘zijn’ Alex door Rabobank was verkocht aan BinckBank en hem duidelijk was gemaakt dat er in de nieuwe combinatie voor hem geen rol was weggelegd, ging Frijters op zoek naar goede doelen als invulling voor zijn sabbatical. Hij herinnert zich nog goed hoe hij eind 2007 buiten op de stoep voor het Alex-kantoor stond toen de twijfel toesloeg. “Je hebt een tent opgebouwd die net voor 400 miljoen is verkocht. En dan krijg je van organisaties als Unicef en Habitat te horen: ‘Je bent geen arts, je bent geen landbouwdeskundige en je kunt niet metselen.’ Eigenlijk kun je dus niks. Ik was zo goed in mijn ding bij Alex, maar toen heb ik me afgevraagd waar ik nu echt goed in ben.”

Frijters beleefde een zware periode. Een poging om Alex samen met het Amerikaanse private-equityhuis Aquiline over te nemen strandde al in juni op de aanzwellende kredietcrisis. “Ik was met vakantie in Peru toen ik een telefoontje van Rabo kreeg en kort daarna van de Amerikanen. Zij trokken zich terug. ‘Nu wordt het Binck’, zei ik tegen mijn vrouw. Die nacht heb ik in bed liggen janken.”

Het kostte enige tijd om te wennen aan een fusie met het bedrijf waartegen Frijters jarenlang concurreerde, maar Binck-topman Thierry Schaap en hij werden het eens over een rol als tweede man. “Daarna heb ik nog een goed gesprek gehad met Fons van Westerloo (commissaris bij Binck, red.). Heel leuk en inspirerend noemde hij het. Maar een dag later kreeg ik te horen dat het niet doorging. De commissarissen dachten dat twee kapiteins op één schip niet zou werken.” Frijters accepteerde dat niet en na overleg met Schaap sprak hij nogmaals met de raad van commissarissen. “’René, waarom denk je dat je het niet bent geworden’, was de eerste vraag. Ik had het gevoel dat ik aan Idols meedeed. Ik had een heel pleidooi voorbereid, maar na een paar minuten stond ik weer buiten. ‘Wij geloven gewoon niet dat jij tweede man kunt zijn’, zeiden ze.”





Over my dead body


Misschien, heel misschien, hadden de commissarissen wel een punt. De lunch in brasserie d’Oude Veiling in het Noordhollandse Zwaag vindt plaats op de dag nadat ‘zijn’ bedrijf zijn naam verandert in Alex Vermogensbank. Daar heeft Frijters geen moeite mee, en ook niet met de strategie die daar achter zit. Eerder met de uitvoering. “Ik draag een rouwband”, zegt Frijters terwijl hij op de mouw van zijn antracietkleurige pak wijst. “Ik vind het vreselijk. Heb je hun nieuwe site gezien? Die huisstijl, dat lettertype? De site is niet meer volwassen, het is nu een leuke site voor de MTV-generatie. Terwijl de doelgroep 45, 50 jaar is! En die commercial, met een zwart pacman-achtig monstertje. Wie brengt zijn geld nu naar een vermogensbank met een monstertje!? Doodzonde vind ik het. In mijn tijd was dit over my dead body geweest.”


Maar het is zijn tijd niet meer. Via Jacco Eltingh, met wie hij de Alex Tennis Classics organiseerde, werd Frijters ruim een jaar geleden op het spoor gezet van de Elandsdoorn Foundation. Deze stichting beheert in het gelijknamige Zuid-Afrikaanse township onder meer een ziekenhuis, een kleuterschool en een vuilnisophaaldienst en wordt geleid door de Nederlandse arts Hugo Tempelman. Of Frijters het leuk vindt om te helpen bij de bouw van een amfitheater is de vraag in het eerste telefoontje. Natuurlijk, dat lijkt hem fantastisch. Vervolgens stokt het. De toegezegde bouwplannen worden nooit opgestuurd, Tempelman belt maar niet terug. “Toen heb ik Hugo gebeld en gezegd: We gaan het anders doen. Ik vlieg vrijdag naar je toe, blijf een weekend en als het klikt ga ik voor je aan de slag.” Die aanpak werkt. Tien minuten na hun ontmoeting weet Frijters dat hij het gaat doen. “Die man is zo bevlogen, hij doet zulk goed werk. Voor dat soort mensen werk ik graag.” Maar er speelt meer. “Ik was zo blij dat ik wist dat ik op 1 maart naar Hugo zou gaan, toen pas kreeg ik rust.”

Dat weerhoudt Frijters er niet van om alvast wat nieuwe lijntjes uit te gooien. Hij stuurt een mailtje naar adressen met verschillende combinaties van de woorden Dirk, Scheringa, DSB en Bank en heeft beet. Een paar dagen voor vertrek spreken Frijters en Scheringa voor het eerst met elkaar. Frijters vertelt graag voor een charismatische ondernemer als Scheringa te willen werken, en legt hem bovendien uit hoe DSB Bank nog veel beter kan worden. “Hij vroeg wat ik dan bij DSB zou willen doen. Ik antwoordde dat ik verantwoordelijk wilde worden voor marketing, verkoop en business development . ‘Dat ben ik al,’ zei Dirk, ‘maar kom nog eens langs als je terug bent uit Afrika.’”

Frijters werkt eerst drie maanden in Afrika aan de bouw van het amfitheater. De ploeg bouwvakkers die hij aanstuurt moet wennen aan zijn aanpak. Dag één begint met een werkoverleg, inclu-sief voorstelrondje, waarbij de baas chips en cola op tafel heeft gezet. Frijters moet ook wennen aan de Afrikaanse realiteit. Voor dagarbeiders die één dollar per dag verdienen, betekent sneller werken op de eerste plaats minder inkomen. Toch wordt de planning om binnen vier weken de fundering te leggen op een paar dagen na gehaald. Volgens afspraak organiseert Frijters daarop een feestelijke barbecue voor iedereen. De meeste T-bonesteaks neemt iedereen echter mee naar de familie thuis.

In de avonduren helpt hij de chronisch over-werkte Tempelman met het verbeteren van zijn organisatie en schrijft hij mee aan een strategisch plan. “Ik herkende zó snel alle fouten die Hugo maakte, ik zag zó snel hoe het anders moest. Het waren precies de fouten die ik in het begin bij Alex maakte, ik kon ook niets loslaten. Toen ik terugkwam uit Afrika wist ik weer waar ik echt goed in ben. Ik ben een hartstikke goede manager. Ik weet gewoon hoe je een organisatie moet aansturen.”


Waarom moest er eigenlijk een theater komen in zo’n arme streek?


“De drama’s die daar worden opgevoerd zijn heel belangrijk om problemen zoals HIV en het grote aantal verkrachtingen bespreekbaar te maken. Bij mijn vertrek kreeg ik een schilderij aangeboden waarop Mama Africa staat. Zij is heel blij omdat er door het theater minder van haar kinderen zullen worden verkracht, vertelden de makers. Dan ga je door de grond, je realiseert je ineens dat het doel veel groter was dan je al die tijd dacht. Persoonlijk had ik dat jaar echt nodig om het verdriet van Alex te verwerken.”





Nooit gedacht om dit werk te blijven doen?


“Nee, daarvoor ben ik te gedreven. Ik wil te snel, en ik kan mijn manier van werken daar niet opleggen. De mensen daar zijn op hun manier trots en gelukkig. Wie ben ik om dat te willen veranderen?”





Wat gaat u bij DSB doen?


“We willen van DSB Bank de beste consumenten-bank van Nederland maken. Veel problemen in de financiële sector komen voort uit gebrek aan transparantie en gebrek aan inlevingsvermogen in wat klanten echt willen. Alles wat niet transparant is gaan we morgen transparant maken. Dat zal ook helpen om het imago van DSB te verbeteren, want dat klopt nog niet met de werkelijkheid. En ik ga me bezighouden met alles wat te maken heeft met sparen, betalen en beleggen.”


Dirk Scheringa is en blijft de baas bij DSB. Kunt u zich schikken als hij een andere kant op wil?


“Nou ja. [stilte]. Als hij daarvoor een goede motivatie heeft dan kan ik me daar wel in vinden, denk ik. Maar als ik het er structureel niet mee eens ben, is het afgelopen. Nu is er een geweldige chemie, maar als die er niet meer is ben ik weg. Ik heb Dirk gevraagd om een jaarcontract. Ook nu heb ik dus weer geen aandelen.” 





Tegen die tijd is Thierry Schaap waarschijnlijk vertrokken bij BinckBank. Is dat een optie?


“Mijn hart gaat nog altijd sneller kloppen als het over Alex gaat. Maar ik ben ook heel loyaal. Als het met Dirk blijft klikken, blijf ik per definitie bij DSB. Maar anders zou ik er weer over nadenken.”



[ jeroen.kerkhof @reedbusiness.nl ]