Huilen in Davos

In een nog niet eens zo’n ver verleden stond Davos vooral bekend als Luftkurort , waar door tbc aangetaste longen de kans kregen te herstellen door de frisse, ijle lucht. Schaatser Ard Schenk reed er in 1971 een nieuw wereldrecord op de 1.500 meter. Verder geniet het stadje faam als plaats waar de roman De Toverberg van de Duitse schrijver Thomas Mann zich afspeelt. Fris is de lucht er al lang niet meer. Files van grote bolides vervuilen de ooit zo schone lucht. En in de winter wordt de rust verstoord door het circus van het Word Economic Forum (WEF).

Ooit begonnen als een conferentie over management, is het WEF uitgegroeid tot een soort jamboree van politici, ceo’s, rijke ondernemers en idealistische artiesten als Bono en Angelina Jolie. Doel: making the world a better place .

Dit jaar stond het WEF natuurlijk helemaal in het teken van de economische crisis. Dezelfde mensen die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van de economische problemen, mogen zich nu buigen over de oplossing. Sommigen op de lijst van aanwezigen zouden niet misstaan op een most wanted list . Ceo Paul Achleitner van verzekeraar Allianz bijvoorbeeld. Zijn onderneming werd recent voor de rechter gesleept omdat de verzekeraar volgens adviesorganisatie Quarré duizenden beleggingspolishouders heeft gedupeerd door te hoge kosten in rekening te brengen. Opvallend is ook het hoge aantal Russische hoogwaardigheidsbekleders.

Veel soelaas hoeven we van de wereldleiders niet te verwachten. Uit de jaarlijkse WEF-enquête van PricewaterhouseCoopers onder 1.124 ceo’s blijkt dat ze zich vooral zorgen maken over hun eigen hachje. Slechts 34 procent denkt dat hun bedrijf de komende drie jaar gaat groeien. Enige uitzondering: Indiase ceo’s. Van hen is 70 procent ervan overtuigd dat hun bedrijf in 2009 gaat groeien. Aan zulk optimisme kunnen zelfs de Chinezen dit jaar niet tippen.