Sergio Marchionne

in het nieuws | actueel

Is Marchionne overmoedig geworden? 
 “Je zou het bijna denken. Sinds de in Canada volwassen geworden Italiaan Fiat leidt, heeft de Italiaanse groep een spectaculaire wederopstanding beleefd. Er is weer winst, maar om nou zaken te doen met kreperend Detroit? Nou ja, hij betaalt geen cent voor het belang van 35 procent dat Fiat in Chrysler neemt.”


 Kost niets, maar dan krijg je ook niets? 
 Marchionne kan Chrysler, diens fabrieken en dealers gebruiken om de Amerikaanse markt te veroveren met Fiats en Alfa Romeo’s. Sinds 1983 doet Fiat er niets meer, maar inmiddels drijven milieunormen en de jojoënde benzineprijs Amerikanen richting de zuinige modellen. Dat is natuurlijk het handelsmerk van Fiat. En vergeet niet: als zelfstandige fabrikant is Fiat relatief klein en te sterk afhankelijk van de Oude Wereld.


 Maar Chrysler moet niet omvallen? 
 Chryslers bestaan hangt aan een zijden draadje. Het Duitse Daimler trok zijn handen er van af, liet de boel over aan investeerder Cerberus en de credit crunch deed de rest. Chrysler ligt aan een overheidsinfuus en heeft een sanering, maar ook een buitenlandse partner nodig om te overleven. Alleen als het Washington kan overtuigen van zijn bestaansrecht, krijgt het miljardensteun.


 Dat gaat die Italiaan even regelen met Obama? 
 Chrysler is al vaker uit de dood herrezen. In 1980 bijvoorbeeld, met overheidssteun. En eind jaren negentig nog eens dankzij Daimler dat, na de fameuze Hochzeit im Himmel Chrysler uit de verliezen kreeg. Als Chrysler Fiat-technologie inzet om milieuvriendelijke wagens te leveren, sluit zijn aanbod beter aan op de vraag. De briljante en spaarzame Marchionne weet wat saneren is. Hij kan helpen een overtuigende businesscase op papier te krijgen.




Marchionne spaarzaam?


Hij eet liever pizza om de hoek met zijn chauffeur en zijn bodyguard dan uitgebreid te tafelen. En hij neemt meestal de Panda naar kantoor, omdat zijn Ferrari bonnen vréét. 





Fiat had toch al eens een alliantie met Amerikanen? 
 Klopt, met General Motors, de grootste en op Chrysler na meest gehavende van de Detroit Three . GM nam in 2000 een belang van 20 procent in Fiat met een optie op meer. Destijds was Fiat een zinkend schip, dat de Amerikanen in 2005 verlieten. De boete van 2 miljard dollar die ze daarvoor moesten overmaken leek goed besteed. Opel dankt de huidige Corsa en een paar fijne diesels aan de samenwerking. Fiat doet het sindsdien in Europa met Ford.


 Ah, iedereen doet het met iedereen? 
 Wat dat betreft is de autowereld net een parenclub. Verwacht zeker in deze recessie nog een paar verrassende combinaties.


 [ philip.bueters@reedbusiness.nl]