Jurriaan Pröpper: Kiezen voor groei

Interview | jurriaan pröpper

Wat bezielt iemand om naast zijn drukke werk als ondernemer, midden in de kredietcrisis, een pleidooi te publiceren voor de publieke zaak? Een gepassioneerde zakenman, zo zou men Jurriaan Pröpper (43) het beste kunnen typeren. De eigenaar van adviesbureau Adstrat is naar eigen zeggen “te oud om het niet te zien, en te jong om er niets aan te doen”. En dat ‘het’ is in dit geval de staat van Nederland. Ons land is dichtgeslibd met regels en taboes. De vergrijzing en de globalisering dwingen ons, zo ontdekte Pröpper, om onze samenleving en economie drastisch te hervormen. Juist om dat te behouden wat Pröpper en velen met hem aan Nederland zo dierbaar is – sociale gelijkwaardigheid, solidariteit en rechtvaardigheid – moeten we ervoor zorgen dat onze economie blijft groeien. Dat kan alleen door een einde te maken aan de nivellering en de betutteling door de overheid. Meer diversiteit toestaan, met meer ruimte voor ondernemerschap door een vergaande versimpeling van de regelgeving, het belastingstelsel en de uitkeringen en verbetering van het onderwijs.





Het klinkt nogal Angelsaksisch.

Wilt u Amerikaanse toestanden?

“Juist niet. Ik heb begin jaren tachtig op een Britse middelbare school gezeten toen mijn vader in Engeland werkte. Geen public , maar een staatsschool. Toen heb ik aan den lijve ervaren wat een tweedeling in de samenleving betekent. Daar op zo’n school heb ik gezien hoe je leven in dat land wordt bepaald door je geboorte, je afkomst. Ik heb toen een bewuste keuze gemaakt. Ik wilde niet profiteren van de positie van mijn vader. Ik raakte overtuigd van de kracht van het Nederlandse model. Dat zou heilig moeten worden verklaard!”





Er zijn maar weinigen die het compleet willen afschaffen.

“Ja, maar alle politieke partijen gaan ervan uit dat onze welvaart vanzelfsprekend is. Ons model staat onder druk, onder meer door gebrek aan ambitie. Het idee van sociale gelijkwaardigheid is uitstekend. Maar dat is doorgeslagen. Wie goed presteert, is verdacht. Over prestaties wordt laatdunkend gedaan. Als ondernemer heb je het gevoel dat je een melkkoe bent van de Staat. Bij de Belastingdienst ben je schuldig tot je je onschuld hebt bewezen. Hoe kun je aan al die soms tegenstrijdige regels voldoen?”





Waarom besloot u een boek te schrijven?

“Bij het invullen van de stemwijzer van de vorige verkiezingen viel ik van mijn stoel. Ik had de vragen beantwoord en dacht: is dit nou alles? Er stond geen enkele vraag in over de economie. Iedereen lijkt ervan uit te gaan dat ons systeem gegarandeerd is tot aan het einde der tijden. Dat intrigeerde me. Een gesprek met Wim van de Donk (voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, red.) motiveerde me om zelf iets te doen. Ik hield interviews met topsporters, ondernemers en managers om te ontdekken wat hen drijft en succesvol maakt, en in hoeverre dat Nederlandse model hen nu had geholpen. Ik ontdekte dat mijn zorgen door velen worden gedeeld, juist omdat iedereen wel de kracht inziet van ons model. Daaruit ontstond uiteindelijk het idee voor dit boek.”





Wat wilt u met uw boek bereiken?

“Ik hoop mensen bewust te maken van de zaken die ons land groot hebben gemaakt. Sociale gelijkwaardigheid is essentieel. Vanaf 2010 moeten we met minder mensen meer verdienen om de belastingen op te kunnen brengen. Dat betekent dat mensen meer moeten werken. Maar hoe organiseer je dat? Dwing je het af door langer werken te verplichten, of geef je hun de ruimte? Ik ben ervan overtuigd dat het laatste het beste werkt. Ik heb geen twijfel aan de goede bedoelingen van de vakbonden en de overheid. Maar door alles en iedereen te beschermen, alles te willen reguleren, door niet alleen het doel, maar ook de weg ernaar toe vast te leggen in regels, bereik je het tegenovergestelde. Nederland is letterlijk verstikt door regels. Je moet snoeien om te kunnen groeien. Ik wil mensen laten zien dat het anders kan. Als we die solidariteit willen handhaven, zullen we moeten accepteren dat er verschillen zijn in talent, ambitie en daarmee inkomen. Dat is niet altijd een gemakkelijke keuze. Maar wel een noodzakelijke.”





[ arne.van.der.wal @reedbusiness.nl ]