NXP: Nog één jaar voor NXP

NXP | financieel

Z elden zal een topman van een Nederlands bedrijf op zo’n pijnlijke wijze van het toneel zijn afgevoerd als Frans van Houten van chipmaker NXP. In een interview met Het Financieele Dagblad van 29 december antwoordde hij op de vraag of de penibele situatie waarin het bedrijf verkeert zijn carrière niet kon breken: ‘Ik word hier bijna branieachtig van. Wij kunnen alles aan. Zo ben ik gebouwd. Ik heb er alle vertrouwen in. Ik geloof in dit bedrijf. Het zou goed zijn als ik anderen daar ook toe inspireer.’


Maar dat was de krant van maandag. Twee dagen later liet Van Houten in een persbericht weten dat hij zich had bezonnen op de toekomst en tot de conclusie was gekomen dat het na vier jaar bij NXP het juiste moment was ’verder te gaan’. Zijn opvolger stond al klaar. Richard L. Clemmer was als commissaris namens de belangrijkste aandeelhouder KKR al een half jaar nauw betrokken bij de dagelijkse gang van zaken bij NXP, onder meer bij de in november aangekondigde reorganisatie. Hierbij wordt een aantal fabrieken in West-Europa en Noord-Amerika gesloten en verdwijnen er 4.500 arbeidsplaatsen. Kennelijk waren de ontwikkelingen in december zo slecht dat KKR, dat eerder al publiekelijk zijn ongenoegen over de prestaties van NXP uitte, iemand aan het hoofd wilde hebben die nog drastischer en sneller durft in te grijpen dan Van Houten.

Een blik op Clemmers cv doet vermoeden in welke richting hij een oplossing voor NXP gaat zoeken. Als topman liet hij Agere, producent van communicatiechips, dat in de problemen was geraakt na de afsplitsing van moeder Lucent, in 2007 fuseren met concurrent LSI Logic. Daarvoor was hij als financieel directeur van harddiskmaker Quantum betrokken bij de fusie met rivaal Maxtor.




Sneeuw voor de zon


Als Clemmer met NXP hetzelfde van plan is, moet hij haast maken. Weliswaar zat de kas op de dag van zijn aantreden met ruim 1,8 miljard dollar nog tjokvol, maar een overzicht van NXP’s kasstromen in 2009 (gebaseerd op een rapport van kredietanalisten van CreditSights) laat zien dat het bedrijf het daarmee mogelijk niet langer dan een jaar uithoudt (zie tabel 1).


Dat de kas begin 2009 nog zo rijkelijk gevuld is, heeft NXP vooral te danken aan de verkoop van zijn grootste divisie Wireless die naar schatting 1.680 miljoen dollar netto opleverde. Verder nam NXP in november uit voorzorg alvast 400 miljoen dollar op van een bestaande kredietfaciliteit.

Het geld stroomt echter in hoog tempo het bedrijf uit. Allereerst zijn er de rentebetalingen over de obligatielening van bijna 6 miljard dollar die NXP afsloot om zich van Philips los te kopen. Over die schuld betaalt NXP jaarlijks zo’n 485 miljoen dollar rente. Als de kapitaalinvesteringen in 2009 op hetzelfde, relatief lage niveau blijven, betekent dat een uitstroom van nog eens 270 miljoen aan kasgeld. Naast kleinere posten (belasting over de opbrengst van Wireless en een nabetaling van maximaal 35 miljoen voor de overname van Conexant), staan er nog twee grote posten in het kasstroomoverzicht.

Aan herstructureringskosten, die gepaard gaan met de eerder genoemde reorganisatie, besteedt NXP in totaal 800 miljoen. Daarvan wordt dit jaar 600 miljoen uitgegeven aan onder meer afvloeiingsregelingen, het sluiten van fabrieken en een upgrade van overblijvende fabrieken in Europa. De jaarlijkse besparingen hierdoor worden door NXP geschat op 550 miljoen, maar deze vallen naar verwachting pas tegen het einde van 2010.

Cruciaal voor het overleven van NXP is wat het gaat doen met de netto-opbrengsten van de Wireless-verkoop. Volgens de leningdocumentatie moet NXP het gedeelte van deze opbrengsten dat niet binnen 365 dagen wordt ’geïnvesteerd’, gebruiken om af te lossen op de leningen. Onder investeringen vallen onder meer overnames als die van Conexant en bepaalde kapitaalinvesteringen. Als NXP een deel van de netto-opbrengsten aanwendt voor het aflossen op zijn kredietfaciliteit dan blijft er volgens CreditSights een bedrag van 746 miljoen over dat in 2009 zou moeten terugvloeien naar de obligatiehouders.

Grote onbekenden in deze analyse zijn de kasstromen die NXP uit zijn operationele activiteiten weet te halen. In het derde kwartaal van 2008 was er een sterke verbetering ten opzichte van het kwartaal ervoor: van -281 miljoen naar 107 miljoen, vooral dankzij een lager werkkapitaal. Over de eerste drie kwartalen van 2008 was deze post echter 442 miljoen negatief. De vooruitzichten voor het begin van 2009 zijn, met producenten van auto’s en consumentenelektronica als afnemers, ronduit slecht.

De conclusie is simpel maar hard. Als NXP zijn operationele cashflow niet drastisch verbetert, geen andere funding weet aan te boren en inderdaad verplicht is zo’n 750 miljoen terug te geven aan zijn obligatiehouders, gaat het failliet. De financiële markten hielden hier al langer rekening mee, zo blijkt uit de koers van de NXP-obligaties. Eind vorig jaar noteerde een euro-obligatie zonder onderpand en met een looptijd tot 2015 maar net boven de 10 procent van de nominale waarde (grafiek 2). Verzekeringspolissen tegen een NXP-faillissement zijn voor obligatiehouders vrijwel onbetaalbaar geworden; de premie voor deze zogeheten credit default swaps bedraagt circa de helft van het te verzekeren bedrag (grafiek 3). De tijd dringt voor Clemmer. De enorme berg geld waarmee hij 2009 begint smelt als sneeuw voor de zon.




[jeroen.kerkhof @reedbusiness.nl ]