Baarsma wine: Wijnreus in wording

baarsma wine |financieel

W aar doet Baarsma Wine Group het toch van? Alsof er geen sprake is van een allesvernietigende kredietcrisis blijft de wijnhandelgigant uit het Friese Oudeschoot aan de lopende band branchegenoten overnemen. Doel: marktleiderschap in Noordwest-Europa. Begin 2007 begon de overnamebonanza, toen Baarsma voor 17 miljoen euro de Europese wijnhandel Cellarmaster van het Australische wijn- en bierconcern Fosters kocht. Later dat jaar namen de Friese wijnhandelaren het Italiaanse wijnmerk Canei van Pernod Ricard over, en de Nederlandse importeur Stevens. Het belang in wijnhandel Oud Reuchlin & Boelen werd met 12 procentpunt verhoogd tot 98,5 procent. In het boekjaar 2007-’08, dat eind maart werd afgesloten, telde Baarsma in totaal 30,6 miljoen euro voor de overnames neer.


Ook in het lopende boekjaar hebben de directeur-grootaandeelhouders Tjeerd van der Hoek en Cees de Rade niet stilgezeten. In september kochten zij de Britse wijnhandel Armit. En eind vorige maand werd het Zwitserse Rutishauser ingelijfd. Inclusief deze overnames verwacht Baarsma dat de omzet dit boekjaar uitkomt op 275 miljoen euro. Vorig jaar was dat nog 205 miljoen euro. Geen wonder dat de onderneming vorig jaar een Gouden Gazelle won, een aanmoedigingsprijs voor snelgroeiende bedrijven.

Voorlopig is het overnamefeestje nog niet voorbij. In FEM verklapte De Rade vorige maand dat er alweer twee nieuwe overnames in de pijplijn zitten.

Door de aankoop van buitenlandse vestigingen denkt Baarsma het succes op de thuismarkt ook buiten de landsgrenzen te kunnen kopiëren. Wat dat succes inhoudt? Tot voor kort was de grootschalige wijnimport in Nederland het domein van detailhandelsconcerns als Ahold (Albert Heijn, Gall & Gall) en wijnproducenten als het Franse Castel Frères, eigenaar van distributeur LFE. Daarnaast bestonden er honderden kleine zelfstandige wijnhandelaren. Maar door de snelle groei van Baarsma, en in mindere mate ook van Delta Wines uit Waddinxveen, is aan die status quo een einde gekomen.

Dankzij zijn schaalgrootte kan Baarsma, inmiddels goed voor een Nederlands marktaandeel van zo’n 25 procent, belangrijke voordelen behalen bij inkoop en transport. Ook is er meer geld en expertise beschikbaar voor merkenbouw, een trend die in het wijnschap de laatste jaren steeds zichtbaarder wordt. Dankzij de schaalgrootte heeft Baarsma zich kunnen ontpoppen tot een serieuze concurrent van zowel de retail- als productiegiganten.

Noodzakelijke kapitaalinjecties


Wel is de vraag hoe Baarsma de tientallen miljoenen kostende groei financiert. Prettig is uiteraard dat participatiemaatschappij AAC (voorheen ABN Amro Capital) begin 2007 is ingestapt. AAC bezit zo’n 55 procent van de aandelen. De rest is in handen van Van der Hoek en De Rade en andere managers.


Met een kapitaalkrachtige grootaandeelhouder, die bovendien ‘technische’ assistentie kan verlenen bij de noodzakelijke overnames, wordt het een stuk makkelijker om het geambieerde Noord-Europese marktleiderschap te bereiken. “Wij ondersteunen Baarsma’s overnames en expansie graag”, aldus managing partner Marc Staal van AAC. Maar uit de jaarcijfers van Baarsma Wine Group blijkt dat de deelname van AAC niet heeft weten te voorkomen dat de financiële positie van de onderneming onder druk is komen te staan.

Alleen al door de overnames in het boekjaar 2007-’08 steeg de post immateriële activa (goodwill en intellectueel eigendom) van 9,6 miljoen euro tot 35,2 miljoen euro. De nettoschuld van de onderneming steeg van 24,1 miljoen tot 45,3 miljoen euro. Dat betekent dat de nettowinst van Baarsma in de toekomst zal worden gedrukt door hogere afschrijvingen en financieringslasten.

Ook heeft de toegenomen schuldenlast gevolgen voor de balans. Volgens het jaarverslag is de solvabiliteit van Baarsma in het boekjaar 2007-’08 gedaald van 13,7 procent tot 9 procent. Daarbij moet worden aangetekend dat de onderneming zich zelfs nog een beetje rijk rekent. Als definitie voor solvabiliteit hanteert de wijnhandel namelijk het garantievermogen (eigen vermogen plus achtergestelde leningen) als percentage van het balanstotaal.

Met de zuiverdere definitie (eigen vermogen als percentage van het balanstotaal) komt er een nog lagere solvabiliteit uit de bus, te weten 9,5 procent in 2006-’07 en 7,1 procent in 2007-’08.

Let wel, in deze cijfers zijn de substantiële overnames van het lopende boekjaar nog niet eens meegenomen. Ook daaraan hingen forse prijskaartjes. Volgens chief executive officer Tjeerd van der Hoek kostte Rutishauser zo’n 18 miljoen euro. “De prijs van Armit ligt in dezelfde orde van grootte.”

De balans van Baarsma is in de afgelopen jaren al zo ver opgerekt, dat de acquisities niet meer kunnen worden gefinancierd met nieuwe leningen alleen. Maar dat levert volgens Van der Hoek geen problemen op. “De grootaandeelhouders, met name AAC, hebben bij de twee laatste overnames al relatief fors bijgestort, om het eigen vermogen op peil te houden. Op die manier is de robuustheid van het bedrijf versterkt.”

Door de kapitaalinjecties is de solvabiliteit van Baarsma aan eind van het lopende boekjaar, dus eind maart, “vergelijkbaar of iets verbeterd ten opzichte van eind vorig boekjaar”, voorspelt Van der Hoek. “Dat hebben we ook gedaan om recht te doen aan de huidige omstandigheden op de financiële markten.”



[ mathijs.smit @reedbusiness.nl ]