Gered door de crisis

Voor het eerst sinds 1976 moest een Westers land bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF) aankloppen voor een noodkrediet. Deze week kreeg IJsland, waar de economie volgend jaar met 10 procent zal krimpen, 2,1 miljard dollar van het fonds. In de rij achter IJsland staan of stonden nog Hongarije, Oekraïne, Wit-Rusland en Pakistan. Het IMF is van plan ook een noodloket te openen voor ontwikkelingslanden. Die zouden daar veel meer dan vroeger kunnen lenen. Bovendien laat de instelling de eisen over de inrichting van de economie, die altijd gepaard gaan met het IMF-geld, vallen. 


Wat eruit ziet als een held die in zwaar weer drenkelingen uit het water haalt, is echter ook iets anders: het IMF vecht zich terug op het wereldtoneel. De crisis is financieel gezien ook een redding voor het fonds.

Een van de voornaamste taken van het IMF is het lenen van geld aan ontwikkelingslanden die in de problemen zitten. Zij betalen daar rente over. Het IMF vertrouwt voor een groot deel op die rente-inkomsten om zichzelf te bedruipen. Dat is ook de Achilleshiel van het IMF, bleek vorig jaar.

Na de Azië-crisis van 1997 en 1998, gingen ontwikkelingslanden massaal sparen om nooit meer bij het IMF, met zijn take it or leave it -voorwaarden, te hoeven aankloppen. De noodleningen werden versneld afgelost. Het gevolg: de financiering van het IMF kwam in het geding. De paniek was zodanig dat in 2006 in allerijl een werkgroep van wijze mannen werd samengesteld om te adviseren over de financiering van het IMF in de toekomst. Hun adviezen: verkoop een deel van de bijna 87 miljard dollar aan goud en beleg dat geld om zo elk jaar ettelijke miljoenen te kunnen opstrijken. Het aantal werknemers moet op termijn met 15 procent dalen.

Nu zich door de crisis nieuwe klanten melden, zal het IMF stiekem blij zijn. Al die leningen zorgen voor extra rente-inkomsten. Als het IMF er door deze crisis niet in slaagt zichzelf als onmisbaar te presenteren, zal het nooit meer gebeuren. 





[ edin.mujagic@ reedbusiness.nl ]