‘Een tweede plaats is voor mij niet goed genoeg’

Marc van der Chijs (35), mediakenner en spelletjesgoeroe, is een bekende naam in Nederland. Opvallend, want hij werkte nooit in ons land. Na zijn studie bedrijfskunde in Maastricht verruilde hij Nederland voor Frankrijk, Duitsland, Indonesië en later China. In het laatste land bereikte hij de top. Vooral bekend geworden door Tudou.com, de Chinese variant van YouTube, en nu met Spil Games Asia, een van de grootste online spelletjeswebsite van Azië. Voor iedereen die roept dat ‘in China de kansen voor het grijpen liggen’, is de in Arnhem geboren Van der Chijs een rolmodel.


In september was Van der Chijs een week in Nederland. Zijn bezoek stond in het teken van werk, maar ook van verschillende media-optredens. Zo zat hij aan tafel bij Pauw en Witteman en sprak hij op Radio 1. Ook bracht Van der Chijs een ochtend door op het Hilversumse mediapark, waar hij de redactie van het NOS journaal en Nova toesprak over ‘het echte China’. “In Nederland bestaat een negatief beeld van het land,” vertel Van der Chijs. “Vooral omdat men er te weinig van weet. Nederlanders denken veelal dat China een communistisch land is, waar de bevolking vooral heel ongelukkig is.” Volgens de ceo van Spil Games Asia is dat niet waar. “China is het meest kapitalistische land op aarde en de gemiddelde Chinees is gelukkiger dan de Nederlander. China is kapitalistischer dan Amerika, maar dat lees je niet in de kranten. Ik pretendeer niet dat ik alles weet over China, maar na bijna tien jaar kan ik een beter beeld geven dan de gemiddelde journalist die even in het land is.”

Als Van der Chijs zichzelf geen echte China-kenner noemt, is het de vraag of een buitenlandse inwoner van het land zich ooit zo mag noemen. In 1999 kwam de bedrijfseconoom na een traineeship bij Daimler Benz in Stuttgart voor de autofabrikant in Peking terecht. Daar ontmoette hij de Chinese Grace, sinds drie jaar zijn echtgenote en sinds december 2007 moeder van zoon Scott. Van der Chijs: “Scott heeft mijn leven veranderd. Jarenlang werkte ik meer dan 16 uur per dag. Nu Scott er is, doe ik dat niet meer. Vroeger deed ik mijn laptop al aan voordat ik ’s morgens onder de douche stond. Nu speel ik eerst een half uur met m’n zoon en ontbijt ik met hem. Als je me een jaar geleden verteld had dat ik dat zou doen, had ik je hard uitgelachen.”

Onlangs verhuisde familie Van der Chijs van het centrum van Sjanghai naar een luxe villa buiten de stad. Met dagelijks een tuinman, nanny, kok en meerdere schoonmaaksters aan het werk, een eigen fitnessruimte in huis en meer ruimte dan hem lief is. “Het gaat allemaal nergens over, ik zou ook op een één kamer-appartement kunnen zitten,” lacht Van der Chijs. “Dit is voor m’n zoon, ik wil dat hij de ruimte heeft. En ach, als je het doet, moet je het goed doen. Je kunt je geld toch maar één keer uitgeven. Als ik ooit failliet ga, verkassen we gewoon weer naar ons oude appartementje. Net zo makkelijk.”




Wereldburger


Als kind woonde Van der Chijs veel in het buitenland. Dat veranderde hem op jonge leeftijd. “Toen ik na een paar jaar op Curaçao terug kwam in mijn Nederlandse klas, voelde ik me anders dan klasgenoten. Ik wilde eigenlijk meteen weer weg uit Nederland.” Op zijn vijftiende vertrok Van der Chijs naar Amerika om een jaar high school te doen. De universiteit bood hem een beurs aan, maar vader Van der Chijs stak daar een stokje voor. “Als ik niet terugkwam naar Nederland, zou hij de geldkraan dichtdraaien.”


Van der Chijs maakte in het Overijsselse Hardenberg zijn middelbare school af en studeerde economie in Maastricht. Na het behalen van de bul vertrok Van der Chijs meteen naar Duitsland. Bijna twintig jaar later is nog geen einde gekomen aan Van der Chijs’ verlangen naar het buitenland. “Ik voel me meer wereldburger dan Nederlander, voel me overal thuis. Wil ik ooit terug naar Nederland? Niet per se. Ik vind Nederland een heel leuk land, zeker voor vakantie, maar heb niet de drang om hier te wonen. Maar zeg nooit nooit.”

Klaar met dromen is hij nooit en hij blijft zoeken naar nieuwe uitdagingen, zegt de succesvolle ondernemer. Momenteel staan die uitdagingen vooral in het teken van het sportieve. Hij beklom dit najaar de Kilimanjaro, fietste in drie weken van Tibet naar Kath-mandu en liep verschillende marathons. “Typisch mij,” grinnikt Van der Chijs. “Ik wil altijd de beste zijn, nummer twee is niet goed genoeg. Dat competitieve is een deel van mij.”

Spil Games is een van oorsprong Nederlands bedrijf. In 2005 werd Van der Chijs benaderd of hij voor het bedrijf een spelletjessite wilde opzetten in China. Lachend: ”Inmiddels is die site ‘iets’ groter geworden dan aanvankelijk het idee was.” Twee van China’s grootste gamingsites zijn sinds 2006 een feit. Afgelopen juli groeide de Spil Games-site binnen een maand met 50 procent. Elke maand bezoeken 32 miljoen unieke bezoekers de site. Een getal dat per maand gemiddeld met 15 procent toeneemt. Ter vergelijking: op de site van Tudou komen per maand ongeveer 100 miljoen unieke bezoekers, maar Tudou groeit op haar beurt veel minder hard dan Spil Games. Naast China timmert Van der Chijs met Spil Games hard aan de weg om in India, Maleisië en op de Filippijnen hetzelfde te bereiken.




Iedereen praat over Marc van der Chijs als ‘de man van Tudou’. Maar u bent nu toch vooral ‘de man van Spil Games’? 
“Klopt. Omdat YouTube indertijd voor een behoorlijk bedrag verkocht is, vinden mensen online video een stuk interessanter. Daardoor gaan mensen er vanuit dat ik mijn geld verdien met Tudou, en dat dát het belangrijkste is wat ik doe. Maar feitelijk doe ik niet veel meer voor Tudou, nadat ik in 2006 een groot deel van mijn aandelen in het bedrijf verkocht. Ik ben nog wel betrokken, als mede-eigenaar en commissaris. Mijn vrouw werkt er als chief financial officer, dus ik krijg er nog veel van mee. Mijn partner Gary en ik hebben dagelijks contact, hij vraagt mijn mening, ik lever kritiek op hem, maar he runs the show .”





Hoe crisisbestendig zijn Tudou en Spil Games?
“Entertainment is de meest veilige business die er is, mensen hebben er altijd behoefte aan. Sterker nog, hoe moeilijker het wordt, hoe meer men op zoek gaat naar afleiding. Het enige wat kan gebeuren is dat de advertentie-inkomsten wat gaan teruglopen. Verder zie ik weinig risico’s.”





Hoe zit het met de politieke risico’s?
“Het gevaar dat de overheid ingrijpt, bestaat altijd. Maar sinds kort hebben we officieel onze licentie, hiermee mogen wij de komende drie jaar broadcasten . Met deze licentie is de kans om uit de lucht gehaald te worden minimaal. Je moet natuurlijk oppassen dat je geen verkeerde dingen doet. Politiek en seks blijven uit den boze. Maar de overheid ziet hoe belangrijk de branche en wij als nummer 1-speler zijn. De overheid beschermt ons nu ook tegen concurrentie van buitenaf. YouTube kan zonder licentie niet naar China komen, ze krijgen die ook niet meer.”





Wanneer worden Tudou en Spil Games verkocht?
“Er is een duidelijke exit-strategie voor beide bedrijven, maar ik weet nog niet wanneer het zal gebeuren. Van den Ende & Deitmers heeft aandelen in Spil Games. Dat bedrijf wil echt geen twintig jaar wachten voordat het iets gaat verdienen. Of we gaan naar de beurs, of we worden overgenomen. Tudou geef ik nog maximaal drie jaar, voordat het bedrijf hoogstwaarschijnlijk naar de beurs gaat. Voor Spil Games is die druk wat minder groot, omdat het bedrijf nu nog zo hard groeit.”





Waarom zou u niet nu al achterover leunen en uw geld tellen?
“Dat nooit. Ik zou het niet eens kunnen. Het leuke is juist als je al een keer veel geld verdiend hebt, dat kunstje nog een keer te doen. Een week vakantie is leuk, maar daarna moet ik echt weer aan het werk. Elke dag heb ik weer nieuwe ideeën, waarvan ik denk dat ik er ooit iets mee wil doen. Ik kijk altijd en overal om me heen.”





Wat voor ideeën bijvoorbeeld? 
“Eén ervan is om actief te worden in de Chinese hotelbusiness. Een luxe resort openen in een mooi, nog niet ontdekt natuurgebied in China. Niemand doet het nog en de grond is daar nu nog spotgoedkoop. Na een paar jaar zou ik het doorverkopen aan het Hilton. Maar ik wil ook graag een wijngaard kopen in Nieuw Zeeland en daar wijn laten verbouwen. Daar denk ik al een jaar over na. Dat lijkt me toch wel heel mooi.”





[ inge.abraham@ reedbusiness.nl ]