Arme rijkman


Er was een tijd dat bankier zijn een gerespecteerd beroep was. De mijnheer van de bank stond in hoog aanzien, reed in een luxe automobiel en bewoonde niet zelden een riante villa aan de rand van het dorp. Die tijden zijn voorbij. De luxe automobiel en de riante villa zijn gebleven, het respect is verdwenen.

De bankier, en dan vooral de zakenbankier, staat sinds het uitbreken van de financiële crisis lager in de maatschappelijke pikorde dan de tweedehands autoverkoper en de journalist. Op medelijden van Scorpio hoeven ze niet te rekenen.

Het lichtzinnige piramidespel met complexe financiële producten waarvan deze beroepsgoochelaars de risico’s zelf nauwelijks konden doorgronden is voorbij, en de jarenlang door het bedrijfsleven beschimpte overheid mag nu met miljardeninjecties een complete financiële meltdown zien te voorkomen. De mannen aan de top hebben jarenlang vrolijk gecasht, en de belastingbetaler mag nu de rommel opruimen.

Wat Scorpio werkelijk rampzalig vindt, is de onvoorstelbaar grote schade die deze financiële fuifnummers hebben toegebracht aan het geloof in de vrije markt. De ondergang van de casinokapitalisten is koren op de molen van ouderwetse socialisten als Agnes Kant, die in de gebeurtenissen van de afgelopen maanden het bewijs zien dat extra overheidsbemoeienis hard nodig is.

Scorpio is bang dat het kind met het badwater wordt weggegooid als dit soort geluiden de overhand krijgen. En denk vooral niet dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen. De crisis is nog lang niet voorbij.

Als bankiers de vrije markt een dienst willen bewijzen, doen ze er verstandig aan zich de komende tijd gedeisd te houden. Hoe het niet moet, liet Rijkman Groenink afgelopen week zien. De voor zijn werkzaamheden wel erg royaal beloonde ex-baas van het oude ABN Amro hengelt in een interview met Bloomberg naar een baantje bij het nieuwe ABN Amro. Je moet maar durven.

Over de door hem gewonnen Jackpot zegt hij: ‘Ik had het geld niet nodig. Ik wilde het ook niet. Maar het publiek denkt dat ik een graaier ben en dat ik de bank heb verspeeld.’ Geachte mijnheer Groenink, aan pathetische jankverhalen van ex-bankiers hebben we nu even geen behoefte.