Eyeopener op de boekenplank

Of je bij de categorie ‘eens’ of ‘oneens’ hoort, is secundair. Hoe dan ook valt het moeilijk te ontkennen dat De Eeuw van Azië van Kishore Mahbubani een eyeopener is. The West Versus The Rest is een eigentijds en internationaal doch Aziatisch stemgeluid. 


Als het Westen zijn arrogante superioriteitsgevoel loslaat en de Aziatische opleving accepteert in plaats van vreest, kan de 21ste eeuw ‘een van de gelukkigste eeuwen in de geschiedenis van de mensheid worden. Doet zij dat niet, dan zal zich een ramp voltrekken.’ Aldus Mahbubani, die ruim 30 jaar als diplomaat in Singapore werkte, onder meer voor de Verenigde Naties.

Mahbubani wil, boven alles, optimisme zaaien over het ‘ethischere universum’ dat Azië van de wereld zal maken. De Aziatische renaissance heeft de machteloze regio mondig gemaakt. Met als gevolg dat het Oosten niet meer gedwee de westerse luimen hoeft te slikken. Reveille! Waar het Westen wil overheersen en domineren, is het Aziatische credo meer het live-and-let-live principe. Mahbubani is ervan overtuigd dat de wereldorde onder hegemoon Azië vredelievender zal worden.

Dat het Westen best een toontje lager mag zingen, daar valt wat voor te zeggen. De kredietcrisis laat zien dat de linkerkant van de globe niet onbreekbaar is. Hoewel kritisch, is de retoriek van Mahbubani zeker niet anti-westers. Sterker nog, om succesvol te worden moeten Aziatische landen verschillende pijlers uit het Westen overnemen: vrije markteconomie, ons juridische stelsel en het onderwijs, om er een paar te noemen. Alleen die westerse democratie, daar heeft Mahbubani het niet zo op. Het idee dat het Westen met de democratische staatsvorm goud in handen heeft, is zijn grootste misvatting. Die fout werkt door in de dominantie van mondiale instituties als het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldbank en de VN.

Het pleidooi van Mahbubani valt te pareren. Zo zijn continu aangehaalde paradepaardjes India en China niet representatief voor heel Azië. En dat de Aziatische ‘mars naar moderniteit’ nog heel wat sociaal-culturele, politieke en religieuze hobbels moet overwinnen, wordt slechts summier aangestipt. Azië is groot en wordt inderdaad almaar groter, maar volgens Mahbubani’s eigen evangelie moet niemand zich groter voordoen dan hij is.


[ inge.abraham@ reedbusiness.nl ]