De arbeidsmarkt wordt krapper. HR-mensen moeten alles op alles zetten om goede mensen te werven. Recruiters en detacheerders zijn er genoeg, maar hoe functioneel zijn ze in hun aanpak? “Weinig”, zegt Thiemo van Rossum (26), oprichter en directeur van talentenorganisatie Studelta. “De kwaliteit is niet altijd hoog, niet van de mensen van de bureaus zelf en niet van de kandidaten die ze leveren. Dat is natuurlijk ook een wisselwerking.” 


Mede door de gebrekkige aansluiting tussen onderwijs en bedrijfsleven, blijft het voor de partijen lastig elkaar te vinden. Studelta richt zich op de veelbelovende studenten die nog een jaar colleges moeten volgen, maar al bezig zijn met het leven ná de bul. Op die manier maakt Van Rossum de lijnen tussen bedrijfsleven en veelbelovende studenten zo kort mogelijk.

Studelta hanteert een simpele methode om de vijver zo bekwaam en divers mogelijk te maken: ontwikkel zelf talent, en breng het vervolgens ook zelf naar het bedrijfsleven toe. Van Rossum werd vorig jaar door ondernemersplatform Sprout uitgeroepen als 1 van de 50challengersvan 2008, nadat hij door hetzelfde platform het jaar ervoor werd uitgeroepen tot succesvolste jonge ondernemer. De Amsterdammer noemt 2007 een “tumultueus” jaar. Niet verwonderlijk, want Studelta maakte sinds de oprichting in 2005 een vogelvlucht. In het eerste jaar rekruteerde Van Rossum ‘slechts’ 400 jonge talenten. Drie jaar later zijn dit er 5.100, een stijging van 1.175 procent. De omzet van Studelta zal dit jaar uitkomen op 5,5 miljoen euro, terwijl het drie jaar geleden nog onder een miljoen bleef steken.
“Ondernemen vind ik aanzienlijk mooier dan studeren. Ik vond mijn studie bedrijfskundige economie aan de VU soms maar saai en wilde er dan ook vooral zo snel mogelijk klaar mee zijn. Totdat de scriptie in zicht kwam, ging dat ook prima.” Naast zijn studie werkte hij voor een financieel detacheringsbureau. Het viel Van Rossum op hoeveel studenten om hem heen graag een bijbaan wilden waar ze relevante werkervaring konden opdoen, maar die niet konden vinden. “Daar lagen volgens mij een heleboel gemiste kansen, waar ik graag wat mee wilde gaan doen. Ik had tenslotte een goede aansluiting bij beide partijen, omdat ik precies tussen de twee groepen in stond.”

Een talent van de Studelta Academy kan zich voor een jaar vastleggen bij een bedrijf. Naast de studie, want een harde eis luidt dat deze afgemaakt moet worden. In het contract staat dat de student gemiddeld 20 uur per week voor de opdrachtgever werkt, en daarnaast 30 dagdelen een opleiding krijgt. “Trainingen en workshops om zowel de zakelijke als de persoonlijke ontwikkeling te blijven stimuleren. Wij hebben dit het pre-traineeship genoemd.” Het matchen van de student aan een opdrachtgever heeft een duidelijke langetermijnvisie: de intentie dat de student na afloop onder contract voor het bedrijf blijft werken. Hoewel er altijd de hoop is dat het traineeship het begin is van een langere samenwerking, is zowel de student als de opdrachtgever na afloop van het jaar nergens toe verplicht.” Maar in de praktijk blijkt dat de samenwerking via ons na het afstuderen leidt tot een contract, zodra de bul binnen is.”

Selectie


“De vraag aan elke student die bij ons aanklopt is simpel: wie ben je, wat wil je en waar wil je naartoe? Veel studenten zien hun stage toch als een verplicht nummertje. Wij selecteren daarom onze talenten zorgvuldig door voorgesprekken met daarvoor opgeleide ‘talentbeheerders’. Wat overblijft is een relatief kleine groep zeer gemotiveerde studenten. Zij hebben goed nagedacht over wat ze willen. Dat maakt ze de ideale kandidaten.” 


Studelta heeft op dit moment ruim 250 talenten ‘geprotacheerd’ naar een bedrijf. In het bestand staan zo’n 5.000 studenten geregistreerd. Daarvan is 60 procent wo’er, 40 procent volgt een hbo-opleiding. Bedrijven betalen per talent voor een jaartraject per pre-traineeship 38.500 euro aan Studelta. Een fors bedrag en aanzienlijk meer dan ze kwijt zouden zijn aan een gangbare stagiair. Van Rossum legt uit waarom bedrijven toch liever in zee gaan met zijn talenten van de academie. “Voor bedrijven is Studelta een aantrekkelijkere keuze dan een stagiair, of een goedkope uitzendkracht. Een stagiair of uitzendkracht kan zeker getalenteerd zijn, maar geeft veelal geen vorm van commitment naar je bedrijf. Daarnaast is de ontwikkeling die de student doormaakt tijdens het opleidingstraject een toegevoegde waarde voor het functioneren van het talent. Bovendien wordt er 1.000 uur toegevoegde waarde geleverd. Dit traject is ook een nieuw recruitmentinstrument, waardoor de opdrachtgever geen wervings- of selectiekosten hoeft te betalen. In dat perspectief valt het bedrag dus best mee.”

Een minder zuivere reden waarom studenten bij de Studelta Academy aankloppen is de maandelijkse toelage die zijn bedrijf de studenten betaalt. Waar een doorsnee stagiair gemiddeld 500 euro per maand ontvangt, verdient een talent van de Studelta Academy maandelijks het viervoudige daarvan. Plus de intensieve begeleiding en de opleiding.

In het eerste jaar moest Studelta nog actief acquireren om het bestand van bedrijven vorm te geven. Maar nu de zaken voor de wind gaan, geldt het omgekeerde. Bedrijven kloppen om beurten op de deur van Studelta om zich aan te melden. Het grootste deel van de bedrijven die Van Rossums talenten plaatsen, komt uit de zorgsector. Ruim 80 procent van de Nederlandse ziekenhuizen werkt met Studelta. Verder staan overheidsinstanties, bank- en verzekeringswezen en mkb’ers in het bestand. SNS Reaal, Rabobank, Rijkswaterstaat en Audax, om een paar namen te noemen.

Hoeveel Van Rossum precies met zijn talentenvijver verdient, wil hij niet kwijt. Zijn horloge, gegraveerde manchetknopen, de aardige auto en het onlangs gekochte huis in Middelie (Noord-Holland) verraden wel dat hij er warmer bij zit dan de gemiddelde leeftijdgenoot. Een Blackberry hoort niet bij de gadgets. Die werd vorig jaar letterlijk uit het raam gegooid, omdat hij daar “echt gek” van werd.

Hoewel Van Rossum al verschillende malen benaderd is om Studelta te verkopen, is dat voor hem op dit moment geen optie. “Ik zie dat ook op de langere termijn zeker niet gebeuren”, zegt hij stellig. “Studelta is niet alleen een commerciële onderneming waarmee ik geld wil verdienen, ik wil iets wezenlijks veranderen aan het huidige onderwijsmodel. Als ik het verkoop, betwijfel ik of dat ideaal overeind blijft.”