Klaas Wagenaar, de nieuwe financiële topman van Getronics, houdt niet van vage antwoorden. In de tijd dat hij puinruimde bij softwarebedrijf Baan, verschafte hij in z’n eentje enige duidelijkheid aan de financiële pers. De overige bestuurders bleven angstvallig uit de buurt van journalisten.
Daarom was het vreemd dat Wagenaar afgelopen week tijdens zijn eerste, telefonische confrontatie met de pers en analisten zo veel rookgordijnen opwierp. Anderhalve week na zijn aantreden kon hij nog niet alle vragen beantwoorden. Begrijpelijk. Toch was enige nadere toelichting wel gewenst. De eerste concrete maatregel die Wagenaar en de nieuwe bestuursvoorzitter Axel Rückert namen, was de verlenging van de termijn waarin obligatiehouders hun schuldpapieren kunnen inwisselen voor aandelen en geld. Die ruil is nodig omdat Getronics de converteerbare obligatieleningen niet op een normale manier kan aflossen.
De automatiseerder had volgens het vorige bestuur al met zestig procent van de obligatiehouders een akkoord bereikt over het bod. Daarmee had deze schuldsanering een grote kans van slagen. Een snelle afhandeling is nodig. Oud-bestuursvoorzitter Peter van Voorst meldde in januari dat klanten dreigen weg te lopen als de onzekerheid over de financiële positie van Getronics langer voortduurt. Daarom is het uitstel waartoe de nieuwe bestuurders hebben besloten vreemd. Ze nemen de tijd om alle mogelijke opties voor het bedrijf te beoordelen. “We beseffen dat we daarmee onzekerheid boven het bedrijf laten hangen”, zegt Wagenaar. Maar het verlies van klanten valt volgens hem wel mee. “Er is nog niemand weggelopen. In Nederland is dit groot nieuws. Voor klanten in het buitenland spelen deze toestanden veel minder.” Welke opties Getronics bestudeert, wil Wagenaar niet zeggen.
Wellicht overweegt het management de schulden op een andere manier te saneren. Bijvoorbeeld door onderdelen te verkopen. Veel pareltjes heeft het bedrijf niet meer in de schatkist zitten. Een mogelijke kandidaat is de unit die zich bezighoudt met de salarisadministraties van andere bedrijven. Dat onderdeel draait goed. Verkoop hiervan betekent een groot verlies aan inkomsten voor het kwakkelende bedrijf dat iedere euro goed kan gebruiken.
Complete aftakeling
Misschien wil het nieuwe management zich terugtrekken uit een aantal landen. Getronics is actief in meer dan dertig landen. Met name de activiteiten in Italië draaien slecht, zo bleek deze week tijdens de presentatie van de cijfers over 2002. Maar ja, wie wil deze rotzooi overnemen? Ook de activiteiten in Amerika leveren veel minder geld op, 879 miljoen euro in 2002 tegenover één miljard een jaar eerder. Verkoop van deze onderdelen zou een complete aftakeling betekenen van het bedrijf. Veel klanten gaan met Getronics in zee vanwege de aanwezigheid in veel landen en met name in Amerika. “Dat was inderdaad een van de criteria die ons voor Getronics deden kiezen”, bevestigt een woordvoerder van chemieconcern DSM, een van de grote internationale klanten van Getronics. Verkoop van de Amerikaanse activiteiten leidt tot verlies van deze grote klanten. De internationale activiteiten zorgen voor ruim eenderde van de omzet. “Getronics heeft erg ingezet op een internationale strategie”, zegt analist Victor Bareño van SNS. “Natuurlijk kan het bedrijf multinationals bedienen zonder in alle landen aanwezig te zijn. Maar in de belangrijke Amerikaanse, Europese en Aziatische markten moet het wel zitten.”
Veel mogelijkheden tot verkoop staan er niet open voor Rückert en Wagenaar. Of zijn er misschien bankiers langs geweest met een mogelijke koper van het gehele bedrijf? Dat kan. Maar wie heeft interesse in een bedrijf met de schulden van Getronics? Aan de andere kant: Wagenaar gaf aan onder de indruk te zijn van het klantenbestand van zijn bedrijf. Wellicht dat deze lijst de interesse wekt van bijvoorbeeld een hardwarebedrijf dat zich op dienstverlening wil gaan richten. Denk aan het Amerikaanse Dell.
Een nog extremer scenario is dat waarin de bestuurders afstevenen op de Versatel-methode. Getronics vraagt dan surseance aan om obligatiehouders te dwingen akkoord te gaan met het bod van Getronics. Dit vergt een zorgvuldige voorbereiding. De bestuurders moeten klanten inlichten en overtuigen dat het voortbestaan van het bedrijf niet in gevaar is. Waarom deze maatregel nodig zou zijn? Misschien heeft het vorige bestuur wel gebluft toen ze zei dat zestig procent van de obligatiehouders het bod steunen. Van Voorst was niet vies van een beetje druk op de obligatiehouders. Nadere lezing van het persbericht leert dat 44 procent van de obligatiehouders zich echt heeft gecommitteerd en slechts zeventien procent een toezegging heeft gedaan. Dat klinkt al een stuk minder overtuigend.
Auteur(s): Michiel Couzy
Bron: FEM Business , jaargang 6 , nummer 10 , datum 8-3-2003
Abonneer u op de gratis dagelijkse nieuwsbrief van fembusiness.nl
Neem een (proef)abonnement op FEM Business