Stroomshoppen loont

De liberalisering van de elektriciteitsmarkt begint voor particulieren mogelijkheden tot besparing op te leveren. Sommige energiebedrijven bieden nu groene elektriciteit aan voor een tarief dat onder de prijs van niet-milieuvriendelijke stroom ligt. Vorige week maakte Energiebedrijf.com bekend dat het groene elektriciteit gaat verkopen voor een tarief dat tot 25 procent onder de prijs van gewone ‘grijze’ stroom ligt.

Bij de meeste traditionele energiebedrijven is groene stroom nog steeds iets duurder. De markt voor ‘grijs’ wordt op zijn vroegst in oktober 2003 vrijgegeven. Wie grijze stroom koopt, moet tot die tijd verplicht bij zijn regionale nutsbedrijf aankloppen. Wie groene stroom koopt, mag nu al zelf kiezen bij welk bedrijf hij dat doet.

Inmiddels kan de consument in de meeste regio’s voor groene stroom terecht bij tien tot vijftien leveranciers. Voor een deel zijn dat traditionele nutsbedrijven, die binnen of buiten de grenzen van hun oude verzorgingsgebied hun groene product proberen te verkopen. Maar er zijn ook nieuwkomers, zoals Echte Energie, De Energieconcurrent en Energiebedrijf.com. Ook Shell verkoopt sinds kort groene elektriciteit.

Wie de groene prijzen van verschillende aanbieders wil vergelijken, kan terecht bij de rekenvoorbeelden die de energiebedrijven op hun websites hebben geplaatst. Maar helaas is vergelijken zonder rekenmachine en een oude elektriciteitsrekening bij de hand nog moeilijk. Dat komt door de diverse posten op de energierekening en de manier waarop de websites daarmee omgaan. Stroomafnemers betalen behalve voor de stroom ook voor het transport van die stroom, vastrecht, ecotaks en btw. Er is geen energiebedrijf dat in zijn rekenvoorbeeld dezelfde posten opvoert. Wie niet goed thuis is in de verschillende posten op de niet al te overzichtelijke stroomrekening, raakt gemakkelijk in de war.

Zo nemen niet alle voorbeelden de transportkosten en het vastrecht mee in het sommetje. Een enkele aanbieder betrekt ook de heffingskorting in zijn exercitie.

Een website die de prijzen overzichtelijk op een rij zet, komt bij zulke cijferdoolhoven als geroepen. En zo’n website bestaat. Greenprices.nl geeft een helder overzicht van de energiebedrijven die in de regio actief zijn, hun prijzen, de opwekkingsmethode van de groene stroom en de lopende kortingsacties.

De prijsverschillen zijn aanzienlijk. Uit het overzicht blijkt dat de goedkoopste opgave voor een huishouden in Noord-Holland met een verbruik van 3200 kilowattuur per jaar bijna negentig euro verschilt van de duurste. In Rotterdam bedraagt het verschil circa vijftig euro. Berekeningen aan de hand van de nieuwe tarieven van Energiebedrijf.com waren bij het ter perse gaan van dit blad nog niet opgenomen in het overzicht. Dit bedrijf belooft een gemiddeld huishouden een besparing van zo’n tachtig tot honderd euro.

Maar de ene groene stroom is de andere niet. Zo gaat Nuon er prat op dat het voor de opwekking van groene energie geen biomassa gebruikt. Bij deze opwekkingsmethode, waarbij organische afvalproducten worden verstookt, komt koolstofdioxide vrij. Maar omdat er geen fossiele brandstoffen aan te pas komen, voldoet de methode wel aan de wettelijke criteria voor groene energie. Over welke biomassa nu wel of niet groen is, lopen de meningen uiteen. Zo is de verwerking van kippenmest, diermeel en hout in biomassa-installaties omstreden. Dergelijke vuile biomassa zou volgens organisaties als het Wereld Natuur Fonds (WNF) niet als ‘groen’ verkocht mogen worden.

Essent, dat schone biomassa verwerkt, benadrukt weer dat het als enige al zijn groene stroom in Nederland opwekt. Dat kunnen niet alle bedrijven doen, al zouden ze dat willen. De vraag naar groene elektriciteit in Nederland is inmiddels veel groter is dan de opwekkingscapaciteit. Een deel moet daarom wel worden geïmporteerd. Daar is op zich niets mis mee. Of er vanuit Nederland minder CO2 de atmosfeer in wordt geslingerd of vanuit het buitenland, maakt niets uit voor het broeikaseffect.

Toch stelt het WNF vraagtekens bij veel geïmporteerde groene stroom uit Duitsland. Die stroom wordt al door de Duitse consument gesubsidieerd en heeft geen Nederlandse financiële steun meer nodig, vindt het WNF. Wie het om het milieu te doen is, kijkt dus verder dan de prijsvergelijking.