Namen en rugnummers graag

De gewoonte om in de media de privacy van verdachten af te schermen neemt regelmatig lachwekkende vormen aan. Wie was Sören L. ook alweer? Terwijl heel Nederland weet om wie het gaat, blijven kranten schrijven over Han V. (in plaats van Vermeulen), Adri S. (oprichter van Strating Effecten) en L. en Van L. (oprichters van Leemhuis & Van Loon). Medeverdachte Dirk de G. vroeg aan journalisten of ze hem gewoon Dirk de Groot wilden noemen.

In de krant werkt het hoogstens op de lachspieren. Veel ernstiger is dat de uitspraken zelf worden geanonimiseerd. De vonnissen op internet zijn bijna onleesbaar door alle X’en en Y’en in de tekst. Deze week werd een nieuwe website gelanceerd, www.jwb.nl, waarop vonnissen wel beter te lezen zijn, maar die nog steeds lijdt onder de anonimisering. Doordat namen in een vonnis zijn vervangen door X, Y en Z, is het vrijwel onmogelijk om de rechtspraak te volgen. De privacy zit de openbaarheid van de rechtspraak flink in de weg. Zo zijn er afgelopen maanden vonnissen gepubliceerd over twee ernstige financiële schandalen, Nusse-Brink en Pacific Basin Investments. Alleen goed ingevoerde lezers kunnen achterhalen wie alle X’en en Y’en zijn. In een andere procedure – de ING versus de STE – moet de Nederlandse burger op de site van de Amerikaanse beurswaakhond SEC, achterhalen waar de Nederlandse rechter over beslist heeft.

Amerika ligt mijlen voor op Nederland. Openheid geldt daar niet alleen voor strafzaken, maar voor alle rechtsgebieden. Het wollige prospectus van World Online (wollig uit respect voor de ‘privacy van Nina Brink’) zou daar nooit goedgekeurd zijn. Het wachten is nu op de eerste Nederlandse krantenartikelen over Nina B.